Latein · Konjugation

suspicere

aufblicken, verdächtigen regelmäßig Dieses Verb üben

gemischte Konjugation; suspicio, suspexi, suspectum.

Aktiv

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	suspicio
2. Sg.	suspicis
3. Sg.	suspicit
1. Pl.	suspicimus
2. Pl.	suspicitis
3. Pl.	suspiciunt

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	suspiciebam
2. Sg.	suspiciebas
3. Sg.	suspiciebat
1. Pl.	suspiciebamus
2. Pl.	suspiciebatis
3. Pl.	suspiciebant

Futur I futurum I

1. Sg.	suspiciam
2. Sg.	suspicies
3. Sg.	suspiciet
1. Pl.	suspiciemus
2. Pl.	suspicietis
3. Pl.	suspicient

Perfekt perfectum

1. Sg.	suspexi
2. Sg.	suspexisti
3. Sg.	suspexit
1. Pl.	suspeximus
2. Pl.	suspexistis
3. Pl.	suspexerunt

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	suspexeram
2. Sg.	suspexeras
3. Sg.	suspexerat
1. Pl.	suspexeramus
2. Pl.	suspexeratis
3. Pl.	suspexerant

Futur II futurum II

1. Sg.	suspexero
2. Sg.	suspexeris
3. Sg.	suspexerit
1. Pl.	suspexerimus
2. Pl.	suspexeritis
3. Pl.	suspexerint

Konjunktiv Aktiv

Präsens coniunctivus praesentis

1. Sg.	suspiciam
2. Sg.	suspicias
3. Sg.	suspiciat
1. Pl.	suspiciamus
2. Pl.	suspiciatis
3. Pl.	suspiciant

Imperfekt coniunctivus imperfecti

1. Sg.	suspicerem
2. Sg.	suspiceres
3. Sg.	suspiceret
1. Pl.	suspiceremus
2. Pl.	suspiceretis
3. Pl.	suspicerent

Perfekt coniunctivus perfecti

1. Sg.	suspexerim
2. Sg.	suspexeris
3. Sg.	suspexerit
1. Pl.	suspexerimus
2. Pl.	suspexeritis
3. Pl.	suspexerint

Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti

1. Sg.	suspexissem
2. Sg.	suspexisses
3. Sg.	suspexisset
1. Pl.	suspexissemus
2. Pl.	suspexissetis
3. Pl.	suspexissent

Indikativ Passiv

Präsens praesens passivi

1. Sg.	suspicior
2. Sg.	suspiceris
3. Sg.	suspicitur
1. Pl.	suspicimur
2. Pl.	suspicimini
3. Pl.	suspiciuntur

Imperfekt imperfectum passivi

1. Sg.	suspiciebar
2. Sg.	suspiciebaris
3. Sg.	suspiciebatur
1. Pl.	suspiciebamur
2. Pl.	suspiciebamini
3. Pl.	suspiciebantur

Futur I futurum I passivi

1. Sg.	suspiciar
2. Sg.	suspicieris
3. Sg.	suspicietur
1. Pl.	suspiciemur
2. Pl.	suspiciemini
3. Pl.	suspicientur

Imperativ

Imperativ I imperativus I

2. Sg.	suspice
2. Pl.	suspicite

Infinite Formen

Infinitiv Perfekt	suspexisse
PPA	suspiciens
PPP	suspectus, -a, -um
Gerundium (Genitiv)	suspiciendi

Verneint

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	non suspicio
2. Sg.	non suspicis
3. Sg.	non suspicit
1. Pl.	non suspicimus
2. Pl.	non suspicitis
3. Pl.	non suspiciunt

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	non suspiciebam
2. Sg.	non suspiciebas
3. Sg.	non suspiciebat
1. Pl.	non suspiciebamus
2. Pl.	non suspiciebatis
3. Pl.	non suspiciebant

Futur I futurum I

1. Sg.	non suspiciam
2. Sg.	non suspicies
3. Sg.	non suspiciet
1. Pl.	non suspiciemus
2. Pl.	non suspicietis
3. Pl.	non suspicient

Perfekt perfectum

1. Sg.	non suspexi
2. Sg.	non suspexisti
3. Sg.	non suspexit
1. Pl.	non suspeximus
2. Pl.	non suspexistis
3. Pl.	non suspexerunt

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	non suspexeram
2. Sg.	non suspexeras
3. Sg.	non suspexerat
1. Pl.	non suspexeramus
2. Pl.	non suspexeratis
3. Pl.	non suspexerant

Futur II futurum II

1. Sg.	non suspexero
2. Sg.	non suspexeris
3. Sg.	non suspexerit
1. Pl.	non suspexerimus
2. Pl.	non suspexeritis
3. Pl.	non suspexerint

Konjunktiv Aktiv

Präsens coniunctivus praesentis

1. Sg.	non suspiciam
2. Sg.	non suspicias
3. Sg.	non suspiciat
1. Pl.	non suspiciamus
2. Pl.	non suspiciatis
3. Pl.	non suspiciant

Imperfekt coniunctivus imperfecti

1. Sg.	non suspicerem
2. Sg.	non suspiceres
3. Sg.	non suspiceret
1. Pl.	non suspiceremus
2. Pl.	non suspiceretis
3. Pl.	non suspicerent

Perfekt coniunctivus perfecti

1. Sg.	non suspexerim
2. Sg.	non suspexeris
3. Sg.	non suspexerit
1. Pl.	non suspexerimus
2. Pl.	non suspexeritis
3. Pl.	non suspexerint

Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti

1. Sg.	non suspexissem
2. Sg.	non suspexisses
3. Sg.	non suspexisset
1. Pl.	non suspexissemus
2. Pl.	non suspexissetis
3. Pl.	non suspexissent

Indikativ Passiv

Präsens praesens passivi

1. Sg.	non suspicior
2. Sg.	non suspiceris
3. Sg.	non suspicitur
1. Pl.	non suspicimur
2. Pl.	non suspicimini
3. Pl.	non suspiciuntur

Imperfekt imperfectum passivi

1. Sg.	non suspiciebar
2. Sg.	non suspiciebaris
3. Sg.	non suspiciebatur
1. Pl.	non suspiciebamur
2. Pl.	non suspiciebamini
3. Pl.	non suspiciebantur

Futur I futurum I passivi

1. Sg.	non suspiciar
2. Sg.	non suspicieris
3. Sg.	non suspicietur
1. Pl.	non suspiciemur
2. Pl.	non suspiciemini
3. Pl.	non suspicientur

Imperativ

Imperativ I imperativus I

2. Sg.	noli suspicere
2. Pl.	nolite suspicere

Passiv

Passiv nur bei Verben mit direktem Objekt gebräuchlich.

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	suspicior
2. Sg.	suspiceris
3. Sg.	suspicitur
1. Pl.	suspicimur
2. Pl.	suspicimini
3. Pl.	suspiciuntur

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	suspiciebar
2. Sg.	suspiciebaris
3. Sg.	suspiciebatur
1. Pl.	suspiciebamur
2. Pl.	suspiciebamini
3. Pl.	suspiciebantur

Futur I futurum I

1. Sg.	suspiciar
2. Sg.	suspicieris
3. Sg.	suspicietur
1. Pl.	suspiciemur
2. Pl.	suspiciemini
3. Pl.	suspicientur

Perfekt perfectum

1. Sg.	suspectus/a/um sum
2. Sg.	suspectus/a/um es
3. Sg.	suspectus/a/um est
1. Pl.	suspecti/ae/a sumus
2. Pl.	suspecti/ae/a estis
3. Pl.	suspecti/ae/a sunt

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	suspectus/a/um eram
2. Sg.	suspectus/a/um eras
3. Sg.	suspectus/a/um erat
1. Pl.	suspecti/ae/a eramus
2. Pl.	suspecti/ae/a eratis
3. Pl.	suspecti/ae/a erant

Futur II futurum II

1. Sg.	suspectus/a/um ero
2. Sg.	suspectus/a/um eris
3. Sg.	suspectus/a/um erit
1. Pl.	suspecti/ae/a erimus
2. Pl.	suspecti/ae/a eritis
3. Pl.	suspecti/ae/a erunt

Konjunktiv Aktiv

Präsens coniunctivus praesentis

1. Sg.	suspiciar
2. Sg.	suspiciaris
3. Sg.	suspiciatur
1. Pl.	suspiciamur
2. Pl.	suspiciamini
3. Pl.	suspiciantur

Imperfekt coniunctivus imperfecti

1. Sg.	suspicerer
2. Sg.	suspicereris
3. Sg.	suspiceretur
1. Pl.	suspiceremur
2. Pl.	suspiceremini
3. Pl.	suspicerentur

Perfekt coniunctivus perfecti

1. Sg.	suspectus/a/um sim
2. Sg.	suspectus/a/um sis
3. Sg.	suspectus/a/um sit
1. Pl.	suspecti/ae/a simus
2. Pl.	suspecti/ae/a sitis
3. Pl.	suspecti/ae/a sint

Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti

1. Sg.	suspectus/a/um essem
2. Sg.	suspectus/a/um esses
3. Sg.	suspectus/a/um esset
1. Pl.	suspecti/ae/a essemus
2. Pl.	suspecti/ae/a essetis
3. Pl.	suspecti/ae/a essent

Frage

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	suspicione?
2. Sg.	suspicisne?
3. Sg.	suspicitne?
1. Pl.	suspicimusne?
2. Pl.	suspicitisne?
3. Pl.	suspiciuntne?

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	suspiciebamne?
2. Sg.	suspiciebasne?
3. Sg.	suspiciebatne?
1. Pl.	suspiciebamusne?
2. Pl.	suspiciebatisne?
3. Pl.	suspiciebantne?

Futur I futurum I

1. Sg.	suspiciamne?
2. Sg.	suspiciesne?
3. Sg.	suspicietne?
1. Pl.	suspiciemusne?
2. Pl.	suspicietisne?
3. Pl.	suspicientne?

Perfekt perfectum

1. Sg.	suspexine?
2. Sg.	suspexistine?
3. Sg.	suspexitne?
1. Pl.	suspeximusne?
2. Pl.	suspexistisne?
3. Pl.	suspexeruntne?

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	suspexeramne?
2. Sg.	suspexerasne?
3. Sg.	suspexeratne?
1. Pl.	suspexeramusne?
2. Pl.	suspexeratisne?
3. Pl.	suspexerantne?

Futur II futurum II

1. Sg.	suspexerone?
2. Sg.	suspexerisne?
3. Sg.	suspexeritne?
1. Pl.	suspexerimusne?
2. Pl.	suspexeritisne?
3. Pl.	suspexerintne?

Indikativ Passiv

Präsens praesens passivi

1. Sg.	suspiciorne?
2. Sg.	suspicerisne?
3. Sg.	suspiciturne?
1. Pl.	suspicimurne?
2. Pl.	suspiciminine?
3. Pl.	suspiciunturne?

Imperfekt imperfectum passivi

1. Sg.	suspiciebarne?
2. Sg.	suspiciebarisne?
3. Sg.	suspiciebaturne?
1. Pl.	suspiciebamurne?
2. Pl.	suspiciebaminine?
3. Pl.	suspiciebanturne?

Futur I futurum I passivi

1. Sg.	suspiciarne?
2. Sg.	suspicierisne?
3. Sg.	suspicieturne?
1. Pl.	suspiciemurne?
2. Pl.	suspicieminine?
3. Pl.	suspicienturne?

Weitere Verben

esse habere facere dicere posse videre dare ire venire ferre velle agere capere ducere tenere putare ponere mittere scire audire petere quaerere debere stare

Alle Verben: Latein Konjugation. Fehler gefunden? Eine kurze Mail an info@timobritz.de hilft.