Aktiv
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | repugno |
|---|---|
| 2. Sg. | repugnas |
| 3. Sg. | repugnat |
| 1. Pl. | repugnamus |
| 2. Pl. | repugnatis |
| 3. Pl. | repugnant |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | repugnabam |
|---|---|
| 2. Sg. | repugnabas |
| 3. Sg. | repugnabat |
| 1. Pl. | repugnabamus |
| 2. Pl. | repugnabatis |
| 3. Pl. | repugnabant |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | repugnabo |
|---|---|
| 2. Sg. | repugnabis |
| 3. Sg. | repugnabit |
| 1. Pl. | repugnabimus |
| 2. Pl. | repugnabitis |
| 3. Pl. | repugnabunt |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | repugnavi |
|---|---|
| 2. Sg. | repugnavisti |
| 3. Sg. | repugnavit |
| 1. Pl. | repugnavimus |
| 2. Pl. | repugnavistis |
| 3. Pl. | repugnaverunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | repugnaveram |
|---|---|
| 2. Sg. | repugnaveras |
| 3. Sg. | repugnaverat |
| 1. Pl. | repugnaveramus |
| 2. Pl. | repugnaveratis |
| 3. Pl. | repugnaverant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | repugnavero |
|---|---|
| 2. Sg. | repugnaveris |
| 3. Sg. | repugnaverit |
| 1. Pl. | repugnaverimus |
| 2. Pl. | repugnaveritis |
| 3. Pl. | repugnaverint |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | repugnem |
|---|---|
| 2. Sg. | repugnes |
| 3. Sg. | repugnet |
| 1. Pl. | repugnemus |
| 2. Pl. | repugnetis |
| 3. Pl. | repugnent |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | repugnarem |
|---|---|
| 2. Sg. | repugnares |
| 3. Sg. | repugnaret |
| 1. Pl. | repugnaremus |
| 2. Pl. | repugnaretis |
| 3. Pl. | repugnarent |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | repugnaverim |
|---|---|
| 2. Sg. | repugnaveris |
| 3. Sg. | repugnaverit |
| 1. Pl. | repugnaverimus |
| 2. Pl. | repugnaveritis |
| 3. Pl. | repugnaverint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | repugnavissem |
|---|---|
| 2. Sg. | repugnavisses |
| 3. Sg. | repugnavisset |
| 1. Pl. | repugnavissemus |
| 2. Pl. | repugnavissetis |
| 3. Pl. | repugnavissent |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | repugna |
|---|---|
| 2. Pl. | repugnate |
Infinite Formen
| Infinitiv Perfekt | repugnavisse |
|---|---|
| PPA | repugnans |
| Gerundium (Genitiv) | repugnandi |
Verneint
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | non repugno |
|---|---|
| 2. Sg. | non repugnas |
| 3. Sg. | non repugnat |
| 1. Pl. | non repugnamus |
| 2. Pl. | non repugnatis |
| 3. Pl. | non repugnant |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | non repugnabam |
|---|---|
| 2. Sg. | non repugnabas |
| 3. Sg. | non repugnabat |
| 1. Pl. | non repugnabamus |
| 2. Pl. | non repugnabatis |
| 3. Pl. | non repugnabant |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | non repugnabo |
|---|---|
| 2. Sg. | non repugnabis |
| 3. Sg. | non repugnabit |
| 1. Pl. | non repugnabimus |
| 2. Pl. | non repugnabitis |
| 3. Pl. | non repugnabunt |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | non repugnavi |
|---|---|
| 2. Sg. | non repugnavisti |
| 3. Sg. | non repugnavit |
| 1. Pl. | non repugnavimus |
| 2. Pl. | non repugnavistis |
| 3. Pl. | non repugnaverunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | non repugnaveram |
|---|---|
| 2. Sg. | non repugnaveras |
| 3. Sg. | non repugnaverat |
| 1. Pl. | non repugnaveramus |
| 2. Pl. | non repugnaveratis |
| 3. Pl. | non repugnaverant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | non repugnavero |
|---|---|
| 2. Sg. | non repugnaveris |
| 3. Sg. | non repugnaverit |
| 1. Pl. | non repugnaverimus |
| 2. Pl. | non repugnaveritis |
| 3. Pl. | non repugnaverint |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | non repugnem |
|---|---|
| 2. Sg. | non repugnes |
| 3. Sg. | non repugnet |
| 1. Pl. | non repugnemus |
| 2. Pl. | non repugnetis |
| 3. Pl. | non repugnent |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | non repugnarem |
|---|---|
| 2. Sg. | non repugnares |
| 3. Sg. | non repugnaret |
| 1. Pl. | non repugnaremus |
| 2. Pl. | non repugnaretis |
| 3. Pl. | non repugnarent |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | non repugnaverim |
|---|---|
| 2. Sg. | non repugnaveris |
| 3. Sg. | non repugnaverit |
| 1. Pl. | non repugnaverimus |
| 2. Pl. | non repugnaveritis |
| 3. Pl. | non repugnaverint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | non repugnavissem |
|---|---|
| 2. Sg. | non repugnavisses |
| 3. Sg. | non repugnavisset |
| 1. Pl. | non repugnavissemus |
| 2. Pl. | non repugnavissetis |
| 3. Pl. | non repugnavissent |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | noli repugnare |
|---|---|
| 2. Pl. | nolite repugnare |
Frage
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | repugnone? |
|---|---|
| 2. Sg. | repugnasne? |
| 3. Sg. | repugnatne? |
| 1. Pl. | repugnamusne? |
| 2. Pl. | repugnatisne? |
| 3. Pl. | repugnantne? |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | repugnabamne? |
|---|---|
| 2. Sg. | repugnabasne? |
| 3. Sg. | repugnabatne? |
| 1. Pl. | repugnabamusne? |
| 2. Pl. | repugnabatisne? |
| 3. Pl. | repugnabantne? |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | repugnabone? |
|---|---|
| 2. Sg. | repugnabisne? |
| 3. Sg. | repugnabitne? |
| 1. Pl. | repugnabimusne? |
| 2. Pl. | repugnabitisne? |
| 3. Pl. | repugnabuntne? |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | repugnavine? |
|---|---|
| 2. Sg. | repugnavistine? |
| 3. Sg. | repugnavitne? |
| 1. Pl. | repugnavimusne? |
| 2. Pl. | repugnavistisne? |
| 3. Pl. | repugnaveruntne? |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | repugnaveramne? |
|---|---|
| 2. Sg. | repugnaverasne? |
| 3. Sg. | repugnaveratne? |
| 1. Pl. | repugnaveramusne? |
| 2. Pl. | repugnaveratisne? |
| 3. Pl. | repugnaverantne? |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | repugnaverone? |
|---|---|
| 2. Sg. | repugnaverisne? |
| 3. Sg. | repugnaveritne? |
| 1. Pl. | repugnaverimusne? |
| 2. Pl. | repugnaveritisne? |
| 3. Pl. | repugnaverintne? |
Weitere Verben
esse habere facere dicere posse videre dare ire venire ferre velle agere capere ducere tenere putare ponere mittere scire audire petere quaerere debere stare
Alle Verben: Latein Konjugation. Fehler gefunden? Eine kurze Mail an info@timobritz.de hilft.