Aktiv
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | propugno |
|---|---|
| 2. Sg. | propugnas |
| 3. Sg. | propugnat |
| 1. Pl. | propugnamus |
| 2. Pl. | propugnatis |
| 3. Pl. | propugnant |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | propugnabam |
|---|---|
| 2. Sg. | propugnabas |
| 3. Sg. | propugnabat |
| 1. Pl. | propugnabamus |
| 2. Pl. | propugnabatis |
| 3. Pl. | propugnabant |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | propugnabo |
|---|---|
| 2. Sg. | propugnabis |
| 3. Sg. | propugnabit |
| 1. Pl. | propugnabimus |
| 2. Pl. | propugnabitis |
| 3. Pl. | propugnabunt |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | propugnavi |
|---|---|
| 2. Sg. | propugnavisti |
| 3. Sg. | propugnavit |
| 1. Pl. | propugnavimus |
| 2. Pl. | propugnavistis |
| 3. Pl. | propugnaverunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | propugnaveram |
|---|---|
| 2. Sg. | propugnaveras |
| 3. Sg. | propugnaverat |
| 1. Pl. | propugnaveramus |
| 2. Pl. | propugnaveratis |
| 3. Pl. | propugnaverant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | propugnavero |
|---|---|
| 2. Sg. | propugnaveris |
| 3. Sg. | propugnaverit |
| 1. Pl. | propugnaverimus |
| 2. Pl. | propugnaveritis |
| 3. Pl. | propugnaverint |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | propugnem |
|---|---|
| 2. Sg. | propugnes |
| 3. Sg. | propugnet |
| 1. Pl. | propugnemus |
| 2. Pl. | propugnetis |
| 3. Pl. | propugnent |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | propugnarem |
|---|---|
| 2. Sg. | propugnares |
| 3. Sg. | propugnaret |
| 1. Pl. | propugnaremus |
| 2. Pl. | propugnaretis |
| 3. Pl. | propugnarent |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | propugnaverim |
|---|---|
| 2. Sg. | propugnaveris |
| 3. Sg. | propugnaverit |
| 1. Pl. | propugnaverimus |
| 2. Pl. | propugnaveritis |
| 3. Pl. | propugnaverint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | propugnavissem |
|---|---|
| 2. Sg. | propugnavisses |
| 3. Sg. | propugnavisset |
| 1. Pl. | propugnavissemus |
| 2. Pl. | propugnavissetis |
| 3. Pl. | propugnavissent |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | propugna |
|---|---|
| 2. Pl. | propugnate |
Infinite Formen
| Infinitiv Perfekt | propugnavisse |
|---|---|
| PPA | propugnans |
| Gerundium (Genitiv) | propugnandi |
Verneint
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | non propugno |
|---|---|
| 2. Sg. | non propugnas |
| 3. Sg. | non propugnat |
| 1. Pl. | non propugnamus |
| 2. Pl. | non propugnatis |
| 3. Pl. | non propugnant |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | non propugnabam |
|---|---|
| 2. Sg. | non propugnabas |
| 3. Sg. | non propugnabat |
| 1. Pl. | non propugnabamus |
| 2. Pl. | non propugnabatis |
| 3. Pl. | non propugnabant |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | non propugnabo |
|---|---|
| 2. Sg. | non propugnabis |
| 3. Sg. | non propugnabit |
| 1. Pl. | non propugnabimus |
| 2. Pl. | non propugnabitis |
| 3. Pl. | non propugnabunt |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | non propugnavi |
|---|---|
| 2. Sg. | non propugnavisti |
| 3. Sg. | non propugnavit |
| 1. Pl. | non propugnavimus |
| 2. Pl. | non propugnavistis |
| 3. Pl. | non propugnaverunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | non propugnaveram |
|---|---|
| 2. Sg. | non propugnaveras |
| 3. Sg. | non propugnaverat |
| 1. Pl. | non propugnaveramus |
| 2. Pl. | non propugnaveratis |
| 3. Pl. | non propugnaverant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | non propugnavero |
|---|---|
| 2. Sg. | non propugnaveris |
| 3. Sg. | non propugnaverit |
| 1. Pl. | non propugnaverimus |
| 2. Pl. | non propugnaveritis |
| 3. Pl. | non propugnaverint |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | non propugnem |
|---|---|
| 2. Sg. | non propugnes |
| 3. Sg. | non propugnet |
| 1. Pl. | non propugnemus |
| 2. Pl. | non propugnetis |
| 3. Pl. | non propugnent |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | non propugnarem |
|---|---|
| 2. Sg. | non propugnares |
| 3. Sg. | non propugnaret |
| 1. Pl. | non propugnaremus |
| 2. Pl. | non propugnaretis |
| 3. Pl. | non propugnarent |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | non propugnaverim |
|---|---|
| 2. Sg. | non propugnaveris |
| 3. Sg. | non propugnaverit |
| 1. Pl. | non propugnaverimus |
| 2. Pl. | non propugnaveritis |
| 3. Pl. | non propugnaverint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | non propugnavissem |
|---|---|
| 2. Sg. | non propugnavisses |
| 3. Sg. | non propugnavisset |
| 1. Pl. | non propugnavissemus |
| 2. Pl. | non propugnavissetis |
| 3. Pl. | non propugnavissent |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | noli propugnare |
|---|---|
| 2. Pl. | nolite propugnare |
Frage
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | propugnone? |
|---|---|
| 2. Sg. | propugnasne? |
| 3. Sg. | propugnatne? |
| 1. Pl. | propugnamusne? |
| 2. Pl. | propugnatisne? |
| 3. Pl. | propugnantne? |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | propugnabamne? |
|---|---|
| 2. Sg. | propugnabasne? |
| 3. Sg. | propugnabatne? |
| 1. Pl. | propugnabamusne? |
| 2. Pl. | propugnabatisne? |
| 3. Pl. | propugnabantne? |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | propugnabone? |
|---|---|
| 2. Sg. | propugnabisne? |
| 3. Sg. | propugnabitne? |
| 1. Pl. | propugnabimusne? |
| 2. Pl. | propugnabitisne? |
| 3. Pl. | propugnabuntne? |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | propugnavine? |
|---|---|
| 2. Sg. | propugnavistine? |
| 3. Sg. | propugnavitne? |
| 1. Pl. | propugnavimusne? |
| 2. Pl. | propugnavistisne? |
| 3. Pl. | propugnaveruntne? |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | propugnaveramne? |
|---|---|
| 2. Sg. | propugnaverasne? |
| 3. Sg. | propugnaveratne? |
| 1. Pl. | propugnaveramusne? |
| 2. Pl. | propugnaveratisne? |
| 3. Pl. | propugnaverantne? |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | propugnaverone? |
|---|---|
| 2. Sg. | propugnaverisne? |
| 3. Sg. | propugnaveritne? |
| 1. Pl. | propugnaverimusne? |
| 2. Pl. | propugnaveritisne? |
| 3. Pl. | propugnaverintne? |
Weitere Verben
esse habere facere dicere posse videre dare ire venire ferre velle agere capere ducere tenere putare ponere mittere scire audire petere quaerere debere stare
Alle Verben: Latein Konjugation. Fehler gefunden? Eine kurze Mail an info@timobritz.de hilft.