Aktiv
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | probo |
|---|---|
| 2. Sg. | probas |
| 3. Sg. | probat |
| 1. Pl. | probamus |
| 2. Pl. | probatis |
| 3. Pl. | probant |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | probabam |
|---|---|
| 2. Sg. | probabas |
| 3. Sg. | probabat |
| 1. Pl. | probabamus |
| 2. Pl. | probabatis |
| 3. Pl. | probabant |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | probabo |
|---|---|
| 2. Sg. | probabis |
| 3. Sg. | probabit |
| 1. Pl. | probabimus |
| 2. Pl. | probabitis |
| 3. Pl. | probabunt |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | probavi |
|---|---|
| 2. Sg. | probavisti |
| 3. Sg. | probavit |
| 1. Pl. | probavimus |
| 2. Pl. | probavistis |
| 3. Pl. | probaverunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | probaveram |
|---|---|
| 2. Sg. | probaveras |
| 3. Sg. | probaverat |
| 1. Pl. | probaveramus |
| 2. Pl. | probaveratis |
| 3. Pl. | probaverant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | probavero |
|---|---|
| 2. Sg. | probaveris |
| 3. Sg. | probaverit |
| 1. Pl. | probaverimus |
| 2. Pl. | probaveritis |
| 3. Pl. | probaverint |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | probem |
|---|---|
| 2. Sg. | probes |
| 3. Sg. | probet |
| 1. Pl. | probemus |
| 2. Pl. | probetis |
| 3. Pl. | probent |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | probarem |
|---|---|
| 2. Sg. | probares |
| 3. Sg. | probaret |
| 1. Pl. | probaremus |
| 2. Pl. | probaretis |
| 3. Pl. | probarent |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | probaverim |
|---|---|
| 2. Sg. | probaveris |
| 3. Sg. | probaverit |
| 1. Pl. | probaverimus |
| 2. Pl. | probaveritis |
| 3. Pl. | probaverint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | probavissem |
|---|---|
| 2. Sg. | probavisses |
| 3. Sg. | probavisset |
| 1. Pl. | probavissemus |
| 2. Pl. | probavissetis |
| 3. Pl. | probavissent |
Indikativ Passiv
Präsens praesens passivi
| 1. Sg. | probor |
|---|---|
| 2. Sg. | probaris |
| 3. Sg. | probatur |
| 1. Pl. | probamur |
| 2. Pl. | probamini |
| 3. Pl. | probantur |
Imperfekt imperfectum passivi
| 1. Sg. | probabar |
|---|---|
| 2. Sg. | probabaris |
| 3. Sg. | probabatur |
| 1. Pl. | probabamur |
| 2. Pl. | probabamini |
| 3. Pl. | probabantur |
Futur I futurum I passivi
| 1. Sg. | probabor |
|---|---|
| 2. Sg. | probaberis |
| 3. Sg. | probabitur |
| 1. Pl. | probabimur |
| 2. Pl. | probabimini |
| 3. Pl. | probabuntur |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | proba |
|---|---|
| 2. Pl. | probate |
Infinite Formen
| Infinitiv Perfekt | probavisse |
|---|---|
| PPA | probans |
| PPP | probatus, -a, -um |
| Gerundium (Genitiv) | probandi |
Verneint
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | non probo |
|---|---|
| 2. Sg. | non probas |
| 3. Sg. | non probat |
| 1. Pl. | non probamus |
| 2. Pl. | non probatis |
| 3. Pl. | non probant |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | non probabam |
|---|---|
| 2. Sg. | non probabas |
| 3. Sg. | non probabat |
| 1. Pl. | non probabamus |
| 2. Pl. | non probabatis |
| 3. Pl. | non probabant |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | non probabo |
|---|---|
| 2. Sg. | non probabis |
| 3. Sg. | non probabit |
| 1. Pl. | non probabimus |
| 2. Pl. | non probabitis |
| 3. Pl. | non probabunt |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | non probavi |
|---|---|
| 2. Sg. | non probavisti |
| 3. Sg. | non probavit |
| 1. Pl. | non probavimus |
| 2. Pl. | non probavistis |
| 3. Pl. | non probaverunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | non probaveram |
|---|---|
| 2. Sg. | non probaveras |
| 3. Sg. | non probaverat |
| 1. Pl. | non probaveramus |
| 2. Pl. | non probaveratis |
| 3. Pl. | non probaverant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | non probavero |
|---|---|
| 2. Sg. | non probaveris |
| 3. Sg. | non probaverit |
| 1. Pl. | non probaverimus |
| 2. Pl. | non probaveritis |
| 3. Pl. | non probaverint |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | non probem |
|---|---|
| 2. Sg. | non probes |
| 3. Sg. | non probet |
| 1. Pl. | non probemus |
| 2. Pl. | non probetis |
| 3. Pl. | non probent |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | non probarem |
|---|---|
| 2. Sg. | non probares |
| 3. Sg. | non probaret |
| 1. Pl. | non probaremus |
| 2. Pl. | non probaretis |
| 3. Pl. | non probarent |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | non probaverim |
|---|---|
| 2. Sg. | non probaveris |
| 3. Sg. | non probaverit |
| 1. Pl. | non probaverimus |
| 2. Pl. | non probaveritis |
| 3. Pl. | non probaverint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | non probavissem |
|---|---|
| 2. Sg. | non probavisses |
| 3. Sg. | non probavisset |
| 1. Pl. | non probavissemus |
| 2. Pl. | non probavissetis |
| 3. Pl. | non probavissent |
Indikativ Passiv
Präsens praesens passivi
| 1. Sg. | non probor |
|---|---|
| 2. Sg. | non probaris |
| 3. Sg. | non probatur |
| 1. Pl. | non probamur |
| 2. Pl. | non probamini |
| 3. Pl. | non probantur |
Imperfekt imperfectum passivi
| 1. Sg. | non probabar |
|---|---|
| 2. Sg. | non probabaris |
| 3. Sg. | non probabatur |
| 1. Pl. | non probabamur |
| 2. Pl. | non probabamini |
| 3. Pl. | non probabantur |
Futur I futurum I passivi
| 1. Sg. | non probabor |
|---|---|
| 2. Sg. | non probaberis |
| 3. Sg. | non probabitur |
| 1. Pl. | non probabimur |
| 2. Pl. | non probabimini |
| 3. Pl. | non probabuntur |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | noli probare |
|---|---|
| 2. Pl. | nolite probare |
Passiv
Passiv nur bei Verben mit direktem Objekt gebräuchlich.
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | probor |
|---|---|
| 2. Sg. | probaris |
| 3. Sg. | probatur |
| 1. Pl. | probamur |
| 2. Pl. | probamini |
| 3. Pl. | probantur |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | probabar |
|---|---|
| 2. Sg. | probabaris |
| 3. Sg. | probabatur |
| 1. Pl. | probabamur |
| 2. Pl. | probabamini |
| 3. Pl. | probabantur |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | probabor |
|---|---|
| 2. Sg. | probaberis |
| 3. Sg. | probabitur |
| 1. Pl. | probabimur |
| 2. Pl. | probabimini |
| 3. Pl. | probabuntur |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | probatus/a/um sum |
|---|---|
| 2. Sg. | probatus/a/um es |
| 3. Sg. | probatus/a/um est |
| 1. Pl. | probati/ae/a sumus |
| 2. Pl. | probati/ae/a estis |
| 3. Pl. | probati/ae/a sunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | probatus/a/um eram |
|---|---|
| 2. Sg. | probatus/a/um eras |
| 3. Sg. | probatus/a/um erat |
| 1. Pl. | probati/ae/a eramus |
| 2. Pl. | probati/ae/a eratis |
| 3. Pl. | probati/ae/a erant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | probatus/a/um ero |
|---|---|
| 2. Sg. | probatus/a/um eris |
| 3. Sg. | probatus/a/um erit |
| 1. Pl. | probati/ae/a erimus |
| 2. Pl. | probati/ae/a eritis |
| 3. Pl. | probati/ae/a erunt |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | prober |
|---|---|
| 2. Sg. | proberis |
| 3. Sg. | probetur |
| 1. Pl. | probemur |
| 2. Pl. | probemini |
| 3. Pl. | probentur |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | probarer |
|---|---|
| 2. Sg. | probareris |
| 3. Sg. | probaretur |
| 1. Pl. | probaremur |
| 2. Pl. | probaremini |
| 3. Pl. | probarentur |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | probatus/a/um sim |
|---|---|
| 2. Sg. | probatus/a/um sis |
| 3. Sg. | probatus/a/um sit |
| 1. Pl. | probati/ae/a simus |
| 2. Pl. | probati/ae/a sitis |
| 3. Pl. | probati/ae/a sint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | probatus/a/um essem |
|---|---|
| 2. Sg. | probatus/a/um esses |
| 3. Sg. | probatus/a/um esset |
| 1. Pl. | probati/ae/a essemus |
| 2. Pl. | probati/ae/a essetis |
| 3. Pl. | probati/ae/a essent |
Frage
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | probone? |
|---|---|
| 2. Sg. | probasne? |
| 3. Sg. | probatne? |
| 1. Pl. | probamusne? |
| 2. Pl. | probatisne? |
| 3. Pl. | probantne? |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | probabamne? |
|---|---|
| 2. Sg. | probabasne? |
| 3. Sg. | probabatne? |
| 1. Pl. | probabamusne? |
| 2. Pl. | probabatisne? |
| 3. Pl. | probabantne? |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | probabone? |
|---|---|
| 2. Sg. | probabisne? |
| 3. Sg. | probabitne? |
| 1. Pl. | probabimusne? |
| 2. Pl. | probabitisne? |
| 3. Pl. | probabuntne? |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | probavine? |
|---|---|
| 2. Sg. | probavistine? |
| 3. Sg. | probavitne? |
| 1. Pl. | probavimusne? |
| 2. Pl. | probavistisne? |
| 3. Pl. | probaveruntne? |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | probaveramne? |
|---|---|
| 2. Sg. | probaverasne? |
| 3. Sg. | probaveratne? |
| 1. Pl. | probaveramusne? |
| 2. Pl. | probaveratisne? |
| 3. Pl. | probaverantne? |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | probaverone? |
|---|---|
| 2. Sg. | probaverisne? |
| 3. Sg. | probaveritne? |
| 1. Pl. | probaverimusne? |
| 2. Pl. | probaveritisne? |
| 3. Pl. | probaverintne? |
Indikativ Passiv
Präsens praesens passivi
| 1. Sg. | proborne? |
|---|---|
| 2. Sg. | probarisne? |
| 3. Sg. | probaturne? |
| 1. Pl. | probamurne? |
| 2. Pl. | probaminine? |
| 3. Pl. | probanturne? |
Imperfekt imperfectum passivi
| 1. Sg. | probabarne? |
|---|---|
| 2. Sg. | probabarisne? |
| 3. Sg. | probabaturne? |
| 1. Pl. | probabamurne? |
| 2. Pl. | probabaminine? |
| 3. Pl. | probabanturne? |
Futur I futurum I passivi
| 1. Sg. | probaborne? |
|---|---|
| 2. Sg. | probaberisne? |
| 3. Sg. | probabiturne? |
| 1. Pl. | probabimurne? |
| 2. Pl. | probabiminine? |
| 3. Pl. | probabunturne? |
Weitere Verben
esse habere facere dicere posse videre dare ire venire ferre velle agere capere ducere tenere putare ponere mittere scire audire petere quaerere debere stare
Alle Verben: Latein Konjugation. Fehler gefunden? Eine kurze Mail an info@timobritz.de hilft.