Latein · Konjugation

praeducere

vorziehen regelmäßig

konsonantische Konjugation; praeduco, praeduxi, praeductum.

Aktiv

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	praeduco
2. Sg.	praeducis
3. Sg.	praeducit
1. Pl.	praeducimus
2. Pl.	praeducitis
3. Pl.	praeducunt

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	praeducebam
2. Sg.	praeducebas
3. Sg.	praeducebat
1. Pl.	praeducebamus
2. Pl.	praeducebatis
3. Pl.	praeducebant

Futur I futurum I

1. Sg.	praeducam
2. Sg.	praeduces
3. Sg.	praeducet
1. Pl.	praeducemus
2. Pl.	praeducetis
3. Pl.	praeducent

Perfekt perfectum

1. Sg.	praeduxi
2. Sg.	praeduxisti
3. Sg.	praeduxit
1. Pl.	praeduximus
2. Pl.	praeduxistis
3. Pl.	praeduxerunt

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	praeduxeram
2. Sg.	praeduxeras
3. Sg.	praeduxerat
1. Pl.	praeduxeramus
2. Pl.	praeduxeratis
3. Pl.	praeduxerant

Futur II futurum II

1. Sg.	praeduxero
2. Sg.	praeduxeris
3. Sg.	praeduxerit
1. Pl.	praeduxerimus
2. Pl.	praeduxeritis
3. Pl.	praeduxerint

Konjunktiv Aktiv

Präsens coniunctivus praesentis

1. Sg.	praeducam
2. Sg.	praeducas
3. Sg.	praeducat
1. Pl.	praeducamus
2. Pl.	praeducatis
3. Pl.	praeducant

Imperfekt coniunctivus imperfecti

1. Sg.	praeducerem
2. Sg.	praeduceres
3. Sg.	praeduceret
1. Pl.	praeduceremus
2. Pl.	praeduceretis
3. Pl.	praeducerent

Perfekt coniunctivus perfecti

1. Sg.	praeduxerim
2. Sg.	praeduxeris
3. Sg.	praeduxerit
1. Pl.	praeduxerimus
2. Pl.	praeduxeritis
3. Pl.	praeduxerint

Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti

1. Sg.	praeduxissem
2. Sg.	praeduxisses
3. Sg.	praeduxisset
1. Pl.	praeduxissemus
2. Pl.	praeduxissetis
3. Pl.	praeduxissent

Indikativ Passiv

Präsens praesens passivi

1. Sg.	praeducor
2. Sg.	praeduceris
3. Sg.	praeducitur
1. Pl.	praeducimur
2. Pl.	praeducimini
3. Pl.	praeducuntur

Imperfekt imperfectum passivi

1. Sg.	praeducebar
2. Sg.	praeducebaris
3. Sg.	praeducebatur
1. Pl.	praeducebamur
2. Pl.	praeducebamini
3. Pl.	praeducebantur

Futur I futurum I passivi

1. Sg.	praeducar
2. Sg.	praeduceris
3. Sg.	praeducetur
1. Pl.	praeducemur
2. Pl.	praeducemini
3. Pl.	praeducentur

Imperativ

Imperativ I imperativus I

2. Sg.	praeduc
2. Pl.	praeducite

Infinite Formen

Infinitiv Perfekt	praeduxisse
PPA	praeducens
PPP	praeductus, -a, -um
Gerundium (Genitiv)	praeducendi

Verneint

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	non praeduco
2. Sg.	non praeducis
3. Sg.	non praeducit
1. Pl.	non praeducimus
2. Pl.	non praeducitis
3. Pl.	non praeducunt

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	non praeducebam
2. Sg.	non praeducebas
3. Sg.	non praeducebat
1. Pl.	non praeducebamus
2. Pl.	non praeducebatis
3. Pl.	non praeducebant

Futur I futurum I

1. Sg.	non praeducam
2. Sg.	non praeduces
3. Sg.	non praeducet
1. Pl.	non praeducemus
2. Pl.	non praeducetis
3. Pl.	non praeducent

Perfekt perfectum

1. Sg.	non praeduxi
2. Sg.	non praeduxisti
3. Sg.	non praeduxit
1. Pl.	non praeduximus
2. Pl.	non praeduxistis
3. Pl.	non praeduxerunt

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	non praeduxeram
2. Sg.	non praeduxeras
3. Sg.	non praeduxerat
1. Pl.	non praeduxeramus
2. Pl.	non praeduxeratis
3. Pl.	non praeduxerant

Futur II futurum II

1. Sg.	non praeduxero
2. Sg.	non praeduxeris
3. Sg.	non praeduxerit
1. Pl.	non praeduxerimus
2. Pl.	non praeduxeritis
3. Pl.	non praeduxerint

Konjunktiv Aktiv

Präsens coniunctivus praesentis

1. Sg.	non praeducam
2. Sg.	non praeducas
3. Sg.	non praeducat
1. Pl.	non praeducamus
2. Pl.	non praeducatis
3. Pl.	non praeducant

Imperfekt coniunctivus imperfecti

1. Sg.	non praeducerem
2. Sg.	non praeduceres
3. Sg.	non praeduceret
1. Pl.	non praeduceremus
2. Pl.	non praeduceretis
3. Pl.	non praeducerent

Perfekt coniunctivus perfecti

1. Sg.	non praeduxerim
2. Sg.	non praeduxeris
3. Sg.	non praeduxerit
1. Pl.	non praeduxerimus
2. Pl.	non praeduxeritis
3. Pl.	non praeduxerint

Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti

1. Sg.	non praeduxissem
2. Sg.	non praeduxisses
3. Sg.	non praeduxisset
1. Pl.	non praeduxissemus
2. Pl.	non praeduxissetis
3. Pl.	non praeduxissent

Indikativ Passiv

Präsens praesens passivi

1. Sg.	non praeducor
2. Sg.	non praeduceris
3. Sg.	non praeducitur
1. Pl.	non praeducimur
2. Pl.	non praeducimini
3. Pl.	non praeducuntur

Imperfekt imperfectum passivi

1. Sg.	non praeducebar
2. Sg.	non praeducebaris
3. Sg.	non praeducebatur
1. Pl.	non praeducebamur
2. Pl.	non praeducebamini
3. Pl.	non praeducebantur

Futur I futurum I passivi

1. Sg.	non praeducar
2. Sg.	non praeduceris
3. Sg.	non praeducetur
1. Pl.	non praeducemur
2. Pl.	non praeducemini
3. Pl.	non praeducentur

Imperativ

Imperativ I imperativus I

2. Sg.	noli praeducere
2. Pl.	nolite praeducere

Passiv

Passiv nur bei Verben mit direktem Objekt gebräuchlich.

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	praeducor
2. Sg.	praeduceris
3. Sg.	praeducitur
1. Pl.	praeducimur
2. Pl.	praeducimini
3. Pl.	praeducuntur

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	praeducebar
2. Sg.	praeducebaris
3. Sg.	praeducebatur
1. Pl.	praeducebamur
2. Pl.	praeducebamini
3. Pl.	praeducebantur

Futur I futurum I

1. Sg.	praeducar
2. Sg.	praeduceris
3. Sg.	praeducetur
1. Pl.	praeducemur
2. Pl.	praeducemini
3. Pl.	praeducentur

Perfekt perfectum

1. Sg.	praeductus/a/um sum
2. Sg.	praeductus/a/um es
3. Sg.	praeductus/a/um est
1. Pl.	praeducti/ae/a sumus
2. Pl.	praeducti/ae/a estis
3. Pl.	praeducti/ae/a sunt

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	praeductus/a/um eram
2. Sg.	praeductus/a/um eras
3. Sg.	praeductus/a/um erat
1. Pl.	praeducti/ae/a eramus
2. Pl.	praeducti/ae/a eratis
3. Pl.	praeducti/ae/a erant

Futur II futurum II

1. Sg.	praeductus/a/um ero
2. Sg.	praeductus/a/um eris
3. Sg.	praeductus/a/um erit
1. Pl.	praeducti/ae/a erimus
2. Pl.	praeducti/ae/a eritis
3. Pl.	praeducti/ae/a erunt

Konjunktiv Aktiv

Präsens coniunctivus praesentis

1. Sg.	praeducar
2. Sg.	praeducaris
3. Sg.	praeducatur
1. Pl.	praeducamur
2. Pl.	praeducamini
3. Pl.	praeducantur

Imperfekt coniunctivus imperfecti

1. Sg.	praeducerer
2. Sg.	praeducereris
3. Sg.	praeduceretur
1. Pl.	praeduceremur
2. Pl.	praeduceremini
3. Pl.	praeducerentur

Perfekt coniunctivus perfecti

1. Sg.	praeductus/a/um sim
2. Sg.	praeductus/a/um sis
3. Sg.	praeductus/a/um sit
1. Pl.	praeducti/ae/a simus
2. Pl.	praeducti/ae/a sitis
3. Pl.	praeducti/ae/a sint

Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti

1. Sg.	praeductus/a/um essem
2. Sg.	praeductus/a/um esses
3. Sg.	praeductus/a/um esset
1. Pl.	praeducti/ae/a essemus
2. Pl.	praeducti/ae/a essetis
3. Pl.	praeducti/ae/a essent

Frage

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	praeducone?
2. Sg.	praeducisne?
3. Sg.	praeducitne?
1. Pl.	praeducimusne?
2. Pl.	praeducitisne?
3. Pl.	praeducuntne?

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	praeducebamne?
2. Sg.	praeducebasne?
3. Sg.	praeducebatne?
1. Pl.	praeducebamusne?
2. Pl.	praeducebatisne?
3. Pl.	praeducebantne?

Futur I futurum I

1. Sg.	praeducamne?
2. Sg.	praeducesne?
3. Sg.	praeducetne?
1. Pl.	praeducemusne?
2. Pl.	praeducetisne?
3. Pl.	praeducentne?

Perfekt perfectum

1. Sg.	praeduxine?
2. Sg.	praeduxistine?
3. Sg.	praeduxitne?
1. Pl.	praeduximusne?
2. Pl.	praeduxistisne?
3. Pl.	praeduxeruntne?

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	praeduxeramne?
2. Sg.	praeduxerasne?
3. Sg.	praeduxeratne?
1. Pl.	praeduxeramusne?
2. Pl.	praeduxeratisne?
3. Pl.	praeduxerantne?

Futur II futurum II

1. Sg.	praeduxerone?
2. Sg.	praeduxerisne?
3. Sg.	praeduxeritne?
1. Pl.	praeduxerimusne?
2. Pl.	praeduxeritisne?
3. Pl.	praeduxerintne?

Indikativ Passiv

Präsens praesens passivi

1. Sg.	praeducorne?
2. Sg.	praeducerisne?
3. Sg.	praeduciturne?
1. Pl.	praeducimurne?
2. Pl.	praeduciminine?
3. Pl.	praeducunturne?

Imperfekt imperfectum passivi

1. Sg.	praeducebarne?
2. Sg.	praeducebarisne?
3. Sg.	praeducebaturne?
1. Pl.	praeducebamurne?
2. Pl.	praeducebaminine?
3. Pl.	praeducebanturne?

Futur I futurum I passivi

1. Sg.	praeducarne?
2. Sg.	praeducerisne?
3. Sg.	praeduceturne?
1. Pl.	praeducemurne?
2. Pl.	praeduceminine?
3. Pl.	praeducenturne?

Weitere Verben

esse habere facere dicere posse videre dare ire venire ferre velle agere capere ducere tenere putare ponere mittere scire audire petere quaerere debere stare

Alle Verben: Latein Konjugation. Fehler gefunden? Eine kurze Mail an info@timobritz.de hilft.