Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | permitto |
|---|---|
| 2. Sg. | permittis |
| 3. Sg. | permittit |
| 1. Pl. | permittimus |
| 2. Pl. | permittitis |
| 3. Pl. | permittunt |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | permittebam |
|---|---|
| 2. Sg. | permittebas |
| 3. Sg. | permittebat |
| 1. Pl. | permittebamus |
| 2. Pl. | permittebatis |
| 3. Pl. | permittebant |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | permittam |
|---|---|
| 2. Sg. | permittes |
| 3. Sg. | permittet |
| 1. Pl. | permittemus |
| 2. Pl. | permittetis |
| 3. Pl. | permittent |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | permisi |
|---|---|
| 2. Sg. | permisisti |
| 3. Sg. | permisit |
| 1. Pl. | permisimus |
| 2. Pl. | permisistis |
| 3. Pl. | permiserunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | permiseram |
|---|---|
| 2. Sg. | permiseras |
| 3. Sg. | permiserat |
| 1. Pl. | permiseramus |
| 2. Pl. | permiseratis |
| 3. Pl. | permiserant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | permisero |
|---|---|
| 2. Sg. | permiseris |
| 3. Sg. | permiserit |
| 1. Pl. | permiserimus |
| 2. Pl. | permiseritis |
| 3. Pl. | permiserint |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | permittam |
|---|---|
| 2. Sg. | permittas |
| 3. Sg. | permittat |
| 1. Pl. | permittamus |
| 2. Pl. | permittatis |
| 3. Pl. | permittant |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | permitterem |
|---|---|
| 2. Sg. | permitteres |
| 3. Sg. | permitteret |
| 1. Pl. | permitteremus |
| 2. Pl. | permitteretis |
| 3. Pl. | permitterent |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | permiserim |
|---|---|
| 2. Sg. | permiseris |
| 3. Sg. | permiserit |
| 1. Pl. | permiserimus |
| 2. Pl. | permiseritis |
| 3. Pl. | permiserint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | permisissem |
|---|---|
| 2. Sg. | permisisses |
| 3. Sg. | permisisset |
| 1. Pl. | permisissemus |
| 2. Pl. | permisissetis |
| 3. Pl. | permisissent |
Indikativ Passiv
Präsens praesens passivi
| 1. Sg. | permittor |
|---|---|
| 2. Sg. | permitteris |
| 3. Sg. | permittitur |
| 1. Pl. | permittimur |
| 2. Pl. | permittimini |
| 3. Pl. | permittuntur |
Imperfekt imperfectum passivi
| 1. Sg. | permittebar |
|---|---|
| 2. Sg. | permittebaris |
| 3. Sg. | permittebatur |
| 1. Pl. | permittebamur |
| 2. Pl. | permittebamini |
| 3. Pl. | permittebantur |
Futur I futurum I passivi
| 1. Sg. | permittar |
|---|---|
| 2. Sg. | permitteris |
| 3. Sg. | permittetur |
| 1. Pl. | permittemur |
| 2. Pl. | permittemini |
| 3. Pl. | permittentur |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | permitte |
|---|---|
| 2. Pl. | permittite |
Infinite Formen
| Infinitiv Perfekt | permisisse |
|---|---|
| PPA | permittens |
| PPP | permissus, -a, -um |
| Gerundium (Genitiv) | permittendi |
Weitere Verben
esse habere facere dicere posse videre dare ire venire ferre velle agere capere ducere tenere putare ponere mittere scire audire petere quaerere debere stare
Alle Verben: Latein Konjugation. Fehler gefunden? Eine kurze Mail an info@timobritz.de hilft.