Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | oppugno |
|---|---|
| 2. Sg. | oppugnas |
| 3. Sg. | oppugnat |
| 1. Pl. | oppugnamus |
| 2. Pl. | oppugnatis |
| 3. Pl. | oppugnant |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | oppugnabam |
|---|---|
| 2. Sg. | oppugnabas |
| 3. Sg. | oppugnabat |
| 1. Pl. | oppugnabamus |
| 2. Pl. | oppugnabatis |
| 3. Pl. | oppugnabant |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | oppugnabo |
|---|---|
| 2. Sg. | oppugnabis |
| 3. Sg. | oppugnabit |
| 1. Pl. | oppugnabimus |
| 2. Pl. | oppugnabitis |
| 3. Pl. | oppugnabunt |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | oppugnavi |
|---|---|
| 2. Sg. | oppugnavisti |
| 3. Sg. | oppugnavit |
| 1. Pl. | oppugnavimus |
| 2. Pl. | oppugnavistis |
| 3. Pl. | oppugnaverunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | oppugnaveram |
|---|---|
| 2. Sg. | oppugnaveras |
| 3. Sg. | oppugnaverat |
| 1. Pl. | oppugnaveramus |
| 2. Pl. | oppugnaveratis |
| 3. Pl. | oppugnaverant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | oppugnavero |
|---|---|
| 2. Sg. | oppugnaveris |
| 3. Sg. | oppugnaverit |
| 1. Pl. | oppugnaverimus |
| 2. Pl. | oppugnaveritis |
| 3. Pl. | oppugnaverint |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | oppugnem |
|---|---|
| 2. Sg. | oppugnes |
| 3. Sg. | oppugnet |
| 1. Pl. | oppugnemus |
| 2. Pl. | oppugnetis |
| 3. Pl. | oppugnent |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | oppugnarem |
|---|---|
| 2. Sg. | oppugnares |
| 3. Sg. | oppugnaret |
| 1. Pl. | oppugnaremus |
| 2. Pl. | oppugnaretis |
| 3. Pl. | oppugnarent |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | oppugnaverim |
|---|---|
| 2. Sg. | oppugnaveris |
| 3. Sg. | oppugnaverit |
| 1. Pl. | oppugnaverimus |
| 2. Pl. | oppugnaveritis |
| 3. Pl. | oppugnaverint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | oppugnavissem |
|---|---|
| 2. Sg. | oppugnavisses |
| 3. Sg. | oppugnavisset |
| 1. Pl. | oppugnavissemus |
| 2. Pl. | oppugnavissetis |
| 3. Pl. | oppugnavissent |
Indikativ Passiv
Präsens praesens passivi
| 1. Sg. | oppugnor |
|---|---|
| 2. Sg. | oppugnaris |
| 3. Sg. | oppugnatur |
| 1. Pl. | oppugnamur |
| 2. Pl. | oppugnamini |
| 3. Pl. | oppugnantur |
Imperfekt imperfectum passivi
| 1. Sg. | oppugnabar |
|---|---|
| 2. Sg. | oppugnabaris |
| 3. Sg. | oppugnabatur |
| 1. Pl. | oppugnabamur |
| 2. Pl. | oppugnabamini |
| 3. Pl. | oppugnabantur |
Futur I futurum I passivi
| 1. Sg. | oppugnabor |
|---|---|
| 2. Sg. | oppugnaberis |
| 3. Sg. | oppugnabitur |
| 1. Pl. | oppugnabimur |
| 2. Pl. | oppugnabimini |
| 3. Pl. | oppugnabuntur |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | oppugna |
|---|---|
| 2. Pl. | oppugnate |
Infinite Formen
| Infinitiv Perfekt | oppugnavisse |
|---|---|
| PPA | oppugnans |
| PPP | oppugnatus, -a, -um |
| Gerundium (Genitiv) | oppugnandi |
Weitere Verben
esse habere facere dicere posse videre dare ire venire ferre velle agere capere ducere tenere putare ponere mittere scire audire petere quaerere debere stare
Alle Verben: Latein Konjugation. Fehler gefunden? Eine kurze Mail an info@timobritz.de hilft.