Aktiv
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | obliviscor |
|---|---|
| 2. Sg. | oblivisceris |
| 3. Sg. | obliviscitur |
| 1. Pl. | obliviscimur |
| 2. Pl. | obliviscimini |
| 3. Pl. | obliviscuntur |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | obliviscebar |
|---|---|
| 2. Sg. | obliviscebaris |
| 3. Sg. | obliviscebatur |
| 1. Pl. | obliviscebamur |
| 2. Pl. | obliviscebamini |
| 3. Pl. | obliviscebantur |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | obliviscar |
|---|---|
| 2. Sg. | oblivisceris |
| 3. Sg. | obliviscetur |
| 1. Pl. | obliviscemur |
| 2. Pl. | obliviscemini |
| 3. Pl. | obliviscentur |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | oblitus sum |
|---|---|
| 2. Sg. | oblitus es |
| 3. Sg. | oblitus est |
| 1. Pl. | obliti sumus |
| 2. Pl. | obliti estis |
| 3. Pl. | obliti sunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | oblitus eram |
|---|---|
| 2. Sg. | oblitus eras |
| 3. Sg. | oblitus erat |
| 1. Pl. | obliti eramus |
| 2. Pl. | obliti eratis |
| 3. Pl. | obliti erant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | oblitus ero |
|---|---|
| 2. Sg. | oblitus eris |
| 3. Sg. | oblitus erit |
| 1. Pl. | obliti erimus |
| 2. Pl. | obliti eritis |
| 3. Pl. | obliti erunt |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | obliviscar |
|---|---|
| 2. Sg. | obliviscaris |
| 3. Sg. | obliviscatur |
| 1. Pl. | obliviscamur |
| 2. Pl. | obliviscamini |
| 3. Pl. | obliviscantur |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | obliviscerer |
|---|---|
| 2. Sg. | obliviscereris |
| 3. Sg. | oblivisceretur |
| 1. Pl. | oblivisceremur |
| 2. Pl. | oblivisceremini |
| 3. Pl. | obliviscerentur |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | oblitus sim |
|---|---|
| 2. Sg. | oblitus sis |
| 3. Sg. | oblitus sit |
| 1. Pl. | obliti simus |
| 2. Pl. | obliti sitis |
| 3. Pl. | obliti sint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | oblitus essem |
|---|---|
| 2. Sg. | oblitus esses |
| 3. Sg. | oblitus esset |
| 1. Pl. | obliti essemus |
| 2. Pl. | obliti essetis |
| 3. Pl. | obliti essent |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | obliviscere |
|---|---|
| 2. Pl. | obliviscimini |
Infinite Formen
| Infinitiv Perfekt | oblitum esse |
|---|---|
| PPA | obliviscens |
| PPP | oblitus, -a, -um |
| Gerundium (Genitiv) | obliviscendi |
Verneint
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | non obliviscor |
|---|---|
| 2. Sg. | non oblivisceris |
| 3. Sg. | non obliviscitur |
| 1. Pl. | non obliviscimur |
| 2. Pl. | non obliviscimini |
| 3. Pl. | non obliviscuntur |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | non obliviscebar |
|---|---|
| 2. Sg. | non obliviscebaris |
| 3. Sg. | non obliviscebatur |
| 1. Pl. | non obliviscebamur |
| 2. Pl. | non obliviscebamini |
| 3. Pl. | non obliviscebantur |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | non obliviscar |
|---|---|
| 2. Sg. | non oblivisceris |
| 3. Sg. | non obliviscetur |
| 1. Pl. | non obliviscemur |
| 2. Pl. | non obliviscemini |
| 3. Pl. | non obliviscentur |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | non oblitus sum |
|---|---|
| 2. Sg. | non oblitus es |
| 3. Sg. | non oblitus est |
| 1. Pl. | non obliti sumus |
| 2. Pl. | non obliti estis |
| 3. Pl. | non obliti sunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | non oblitus eram |
|---|---|
| 2. Sg. | non oblitus eras |
| 3. Sg. | non oblitus erat |
| 1. Pl. | non obliti eramus |
| 2. Pl. | non obliti eratis |
| 3. Pl. | non obliti erant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | non oblitus ero |
|---|---|
| 2. Sg. | non oblitus eris |
| 3. Sg. | non oblitus erit |
| 1. Pl. | non obliti erimus |
| 2. Pl. | non obliti eritis |
| 3. Pl. | non obliti erunt |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | non obliviscar |
|---|---|
| 2. Sg. | non obliviscaris |
| 3. Sg. | non obliviscatur |
| 1. Pl. | non obliviscamur |
| 2. Pl. | non obliviscamini |
| 3. Pl. | non obliviscantur |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | non obliviscerer |
|---|---|
| 2. Sg. | non obliviscereris |
| 3. Sg. | non oblivisceretur |
| 1. Pl. | non oblivisceremur |
| 2. Pl. | non oblivisceremini |
| 3. Pl. | non obliviscerentur |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | non oblitus sim |
|---|---|
| 2. Sg. | non oblitus sis |
| 3. Sg. | non oblitus sit |
| 1. Pl. | non obliti simus |
| 2. Pl. | non obliti sitis |
| 3. Pl. | non obliti sint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | non oblitus essem |
|---|---|
| 2. Sg. | non oblitus esses |
| 3. Sg. | non oblitus esset |
| 1. Pl. | non obliti essemus |
| 2. Pl. | non obliti essetis |
| 3. Pl. | non obliti essent |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | noli oblivisci |
|---|---|
| 2. Pl. | nolite oblivisci |
Frage
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | obliviscorne? |
|---|---|
| 2. Sg. | obliviscerisne? |
| 3. Sg. | oblivisciturne? |
| 1. Pl. | obliviscimurne? |
| 2. Pl. | oblivisciminine? |
| 3. Pl. | obliviscunturne? |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | obliviscebarne? |
|---|---|
| 2. Sg. | obliviscebarisne? |
| 3. Sg. | obliviscebaturne? |
| 1. Pl. | obliviscebamurne? |
| 2. Pl. | obliviscebaminine? |
| 3. Pl. | obliviscebanturne? |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | obliviscarne? |
|---|---|
| 2. Sg. | obliviscerisne? |
| 3. Sg. | oblivisceturne? |
| 1. Pl. | obliviscemurne? |
| 2. Pl. | oblivisceminine? |
| 3. Pl. | obliviscenturne? |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | oblitusne sum? |
|---|---|
| 2. Sg. | oblitusne es? |
| 3. Sg. | oblitusne est? |
| 1. Pl. | oblitine sumus? |
| 2. Pl. | oblitine estis? |
| 3. Pl. | oblitine sunt? |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | oblitusne eram? |
|---|---|
| 2. Sg. | oblitusne eras? |
| 3. Sg. | oblitusne erat? |
| 1. Pl. | oblitine eramus? |
| 2. Pl. | oblitine eratis? |
| 3. Pl. | oblitine erant? |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | oblitusne ero? |
|---|---|
| 2. Sg. | oblitusne eris? |
| 3. Sg. | oblitusne erit? |
| 1. Pl. | oblitine erimus? |
| 2. Pl. | oblitine eritis? |
| 3. Pl. | oblitine erunt? |
Beispielsätze mit oblivisci
- GegenwartAvus saepe nomina hominum obliviscitur.Der Großvater vergisst oft die Namen der Leute.
- VergangenheitPuella stilum suum domi oblita est.Das Mädchen hat ihren Griffel zu Hause vergessen.
Weitere Verben
esse habere facere dicere posse videre dare ire venire ferre velle agere capere ducere tenere putare ponere mittere scire audire petere quaerere debere stare
Alle Verben: Latein Konjugation. Automatisch erstellt, ohne Gewähr. Fehler gefunden? Eine kurze Mail an info@timobritz.de hilft.