Latein · Konjugation

mirari

sich wundern, bewundern regelmäßig Dieses Verb üben

Deponens, a-Konjugation; miror, miratus sum.

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.miror
2. Sg.miraris
3. Sg.miratur
1. Pl.miramur
2. Pl.miramini
3. Pl.mirantur

Imperfekt imperfectum

1. Sg.mirabar
2. Sg.mirabaris
3. Sg.mirabatur
1. Pl.mirabamur
2. Pl.mirabamini
3. Pl.mirabantur

Futur I futurum I

1. Sg.mirabor
2. Sg.miraberis
3. Sg.mirabitur
1. Pl.mirabimur
2. Pl.mirabimini
3. Pl.mirabuntur

Perfekt perfectum

1. Sg.miratus sum
2. Sg.miratus es
3. Sg.miratus est
1. Pl.mirati sumus
2. Pl.mirati estis
3. Pl.mirati sunt

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.miratus eram
2. Sg.miratus eras
3. Sg.miratus erat
1. Pl.mirati eramus
2. Pl.mirati eratis
3. Pl.mirati erant

Futur II futurum II

1. Sg.miratus ero
2. Sg.miratus eris
3. Sg.miratus erit
1. Pl.mirati erimus
2. Pl.mirati eritis
3. Pl.mirati erunt

Konjunktiv Aktiv

Präsens coniunctivus praesentis

1. Sg.mirer
2. Sg.mireris
3. Sg.miretur
1. Pl.miremur
2. Pl.miremini
3. Pl.mirentur

Imperfekt coniunctivus imperfecti

1. Sg.mirarer
2. Sg.mirareris
3. Sg.miraretur
1. Pl.miraremur
2. Pl.miraremini
3. Pl.mirarentur

Perfekt coniunctivus perfecti

1. Sg.miratus sim
2. Sg.miratus sis
3. Sg.miratus sit
1. Pl.mirati simus
2. Pl.mirati sitis
3. Pl.mirati sint

Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti

1. Sg.miratus essem
2. Sg.miratus esses
3. Sg.miratus esset
1. Pl.mirati essemus
2. Pl.mirati essetis
3. Pl.mirati essent

Imperativ

Imperativ I imperativus I

2. Sg.mirare
2. Pl.miramini

Infinite Formen

Infinitiv Perfektmiratum esse
PPAmirans
PPPmiratus, -a, -um
Gerundium (Genitiv)mirandi

Weitere Verben

esse habere facere dicere posse videre dare ire venire ferre velle agere capere ducere tenere putare ponere mittere scire audire petere quaerere debere stare

Alle Verben: Latein Konjugation. Fehler gefunden? Eine kurze Mail an info@timobritz.de hilft.