Latein · Konjugation

imputare

anrechnen regelmäßig

a-Konjugation; imputo, imputavi, imputatum.

Aktiv

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	imputo
2. Sg.	imputas
3. Sg.	imputat
1. Pl.	imputamus
2. Pl.	imputatis
3. Pl.	imputant

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	imputabam
2. Sg.	imputabas
3. Sg.	imputabat
1. Pl.	imputabamus
2. Pl.	imputabatis
3. Pl.	imputabant

Futur I futurum I

1. Sg.	imputabo
2. Sg.	imputabis
3. Sg.	imputabit
1. Pl.	imputabimus
2. Pl.	imputabitis
3. Pl.	imputabunt

Perfekt perfectum

1. Sg.	imputavi
2. Sg.	imputavisti
3. Sg.	imputavit
1. Pl.	imputavimus
2. Pl.	imputavistis
3. Pl.	imputaverunt

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	imputaveram
2. Sg.	imputaveras
3. Sg.	imputaverat
1. Pl.	imputaveramus
2. Pl.	imputaveratis
3. Pl.	imputaverant

Futur II futurum II

1. Sg.	imputavero
2. Sg.	imputaveris
3. Sg.	imputaverit
1. Pl.	imputaverimus
2. Pl.	imputaveritis
3. Pl.	imputaverint

Konjunktiv Aktiv

Präsens coniunctivus praesentis

1. Sg.	imputem
2. Sg.	imputes
3. Sg.	imputet
1. Pl.	imputemus
2. Pl.	imputetis
3. Pl.	imputent

Imperfekt coniunctivus imperfecti

1. Sg.	imputarem
2. Sg.	imputares
3. Sg.	imputaret
1. Pl.	imputaremus
2. Pl.	imputaretis
3. Pl.	imputarent

Perfekt coniunctivus perfecti

1. Sg.	imputaverim
2. Sg.	imputaveris
3. Sg.	imputaverit
1. Pl.	imputaverimus
2. Pl.	imputaveritis
3. Pl.	imputaverint

Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti

1. Sg.	imputavissem
2. Sg.	imputavisses
3. Sg.	imputavisset
1. Pl.	imputavissemus
2. Pl.	imputavissetis
3. Pl.	imputavissent

Indikativ Passiv

Präsens praesens passivi

1. Sg.	imputor
2. Sg.	imputaris
3. Sg.	imputatur
1. Pl.	imputamur
2. Pl.	imputamini
3. Pl.	imputantur

Imperfekt imperfectum passivi

1. Sg.	imputabar
2. Sg.	imputabaris
3. Sg.	imputabatur
1. Pl.	imputabamur
2. Pl.	imputabamini
3. Pl.	imputabantur

Futur I futurum I passivi

1. Sg.	imputabor
2. Sg.	imputaberis
3. Sg.	imputabitur
1. Pl.	imputabimur
2. Pl.	imputabimini
3. Pl.	imputabuntur

Imperativ

Imperativ I imperativus I

2. Sg.	imputa
2. Pl.	imputate

Infinite Formen

Infinitiv Perfekt	imputavisse
PPA	imputans
PPP	imputatus, -a, -um
Gerundium (Genitiv)	imputandi

Verneint

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	non imputo
2. Sg.	non imputas
3. Sg.	non imputat
1. Pl.	non imputamus
2. Pl.	non imputatis
3. Pl.	non imputant

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	non imputabam
2. Sg.	non imputabas
3. Sg.	non imputabat
1. Pl.	non imputabamus
2. Pl.	non imputabatis
3. Pl.	non imputabant

Futur I futurum I

1. Sg.	non imputabo
2. Sg.	non imputabis
3. Sg.	non imputabit
1. Pl.	non imputabimus
2. Pl.	non imputabitis
3. Pl.	non imputabunt

Perfekt perfectum

1. Sg.	non imputavi
2. Sg.	non imputavisti
3. Sg.	non imputavit
1. Pl.	non imputavimus
2. Pl.	non imputavistis
3. Pl.	non imputaverunt

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	non imputaveram
2. Sg.	non imputaveras
3. Sg.	non imputaverat
1. Pl.	non imputaveramus
2. Pl.	non imputaveratis
3. Pl.	non imputaverant

Futur II futurum II

1. Sg.	non imputavero
2. Sg.	non imputaveris
3. Sg.	non imputaverit
1. Pl.	non imputaverimus
2. Pl.	non imputaveritis
3. Pl.	non imputaverint

Konjunktiv Aktiv

Präsens coniunctivus praesentis

1. Sg.	non imputem
2. Sg.	non imputes
3. Sg.	non imputet
1. Pl.	non imputemus
2. Pl.	non imputetis
3. Pl.	non imputent

Imperfekt coniunctivus imperfecti

1. Sg.	non imputarem
2. Sg.	non imputares
3. Sg.	non imputaret
1. Pl.	non imputaremus
2. Pl.	non imputaretis
3. Pl.	non imputarent

Perfekt coniunctivus perfecti

1. Sg.	non imputaverim
2. Sg.	non imputaveris
3. Sg.	non imputaverit
1. Pl.	non imputaverimus
2. Pl.	non imputaveritis
3. Pl.	non imputaverint

Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti

1. Sg.	non imputavissem
2. Sg.	non imputavisses
3. Sg.	non imputavisset
1. Pl.	non imputavissemus
2. Pl.	non imputavissetis
3. Pl.	non imputavissent

Indikativ Passiv

Präsens praesens passivi

1. Sg.	non imputor
2. Sg.	non imputaris
3. Sg.	non imputatur
1. Pl.	non imputamur
2. Pl.	non imputamini
3. Pl.	non imputantur

Imperfekt imperfectum passivi

1. Sg.	non imputabar
2. Sg.	non imputabaris
3. Sg.	non imputabatur
1. Pl.	non imputabamur
2. Pl.	non imputabamini
3. Pl.	non imputabantur

Futur I futurum I passivi

1. Sg.	non imputabor
2. Sg.	non imputaberis
3. Sg.	non imputabitur
1. Pl.	non imputabimur
2. Pl.	non imputabimini
3. Pl.	non imputabuntur

Imperativ

Imperativ I imperativus I

2. Sg.	noli imputare
2. Pl.	nolite imputare

Passiv

Passiv nur bei Verben mit direktem Objekt gebräuchlich.

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	imputor
2. Sg.	imputaris
3. Sg.	imputatur
1. Pl.	imputamur
2. Pl.	imputamini
3. Pl.	imputantur

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	imputabar
2. Sg.	imputabaris
3. Sg.	imputabatur
1. Pl.	imputabamur
2. Pl.	imputabamini
3. Pl.	imputabantur

Futur I futurum I

1. Sg.	imputabor
2. Sg.	imputaberis
3. Sg.	imputabitur
1. Pl.	imputabimur
2. Pl.	imputabimini
3. Pl.	imputabuntur

Perfekt perfectum

1. Sg.	imputatus/a/um sum
2. Sg.	imputatus/a/um es
3. Sg.	imputatus/a/um est
1. Pl.	imputati/ae/a sumus
2. Pl.	imputati/ae/a estis
3. Pl.	imputati/ae/a sunt

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	imputatus/a/um eram
2. Sg.	imputatus/a/um eras
3. Sg.	imputatus/a/um erat
1. Pl.	imputati/ae/a eramus
2. Pl.	imputati/ae/a eratis
3. Pl.	imputati/ae/a erant

Futur II futurum II

1. Sg.	imputatus/a/um ero
2. Sg.	imputatus/a/um eris
3. Sg.	imputatus/a/um erit
1. Pl.	imputati/ae/a erimus
2. Pl.	imputati/ae/a eritis
3. Pl.	imputati/ae/a erunt

Konjunktiv Aktiv

Präsens coniunctivus praesentis

1. Sg.	imputer
2. Sg.	imputeris
3. Sg.	imputetur
1. Pl.	imputemur
2. Pl.	imputemini
3. Pl.	imputentur

Imperfekt coniunctivus imperfecti

1. Sg.	imputarer
2. Sg.	imputareris
3. Sg.	imputaretur
1. Pl.	imputaremur
2. Pl.	imputaremini
3. Pl.	imputarentur

Perfekt coniunctivus perfecti

1. Sg.	imputatus/a/um sim
2. Sg.	imputatus/a/um sis
3. Sg.	imputatus/a/um sit
1. Pl.	imputati/ae/a simus
2. Pl.	imputati/ae/a sitis
3. Pl.	imputati/ae/a sint

Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti

1. Sg.	imputatus/a/um essem
2. Sg.	imputatus/a/um esses
3. Sg.	imputatus/a/um esset
1. Pl.	imputati/ae/a essemus
2. Pl.	imputati/ae/a essetis
3. Pl.	imputati/ae/a essent

Frage

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	imputone?
2. Sg.	imputasne?
3. Sg.	imputatne?
1. Pl.	imputamusne?
2. Pl.	imputatisne?
3. Pl.	imputantne?

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	imputabamne?
2. Sg.	imputabasne?
3. Sg.	imputabatne?
1. Pl.	imputabamusne?
2. Pl.	imputabatisne?
3. Pl.	imputabantne?

Futur I futurum I

1. Sg.	imputabone?
2. Sg.	imputabisne?
3. Sg.	imputabitne?
1. Pl.	imputabimusne?
2. Pl.	imputabitisne?
3. Pl.	imputabuntne?

Perfekt perfectum

1. Sg.	imputavine?
2. Sg.	imputavistine?
3. Sg.	imputavitne?
1. Pl.	imputavimusne?
2. Pl.	imputavistisne?
3. Pl.	imputaveruntne?

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	imputaveramne?
2. Sg.	imputaverasne?
3. Sg.	imputaveratne?
1. Pl.	imputaveramusne?
2. Pl.	imputaveratisne?
3. Pl.	imputaverantne?

Futur II futurum II

1. Sg.	imputaverone?
2. Sg.	imputaverisne?
3. Sg.	imputaveritne?
1. Pl.	imputaverimusne?
2. Pl.	imputaveritisne?
3. Pl.	imputaverintne?

Indikativ Passiv

Präsens praesens passivi

1. Sg.	imputorne?
2. Sg.	imputarisne?
3. Sg.	imputaturne?
1. Pl.	imputamurne?
2. Pl.	imputaminine?
3. Pl.	imputanturne?

Imperfekt imperfectum passivi

1. Sg.	imputabarne?
2. Sg.	imputabarisne?
3. Sg.	imputabaturne?
1. Pl.	imputabamurne?
2. Pl.	imputabaminine?
3. Pl.	imputabanturne?

Futur I futurum I passivi

1. Sg.	imputaborne?
2. Sg.	imputaberisne?
3. Sg.	imputabiturne?
1. Pl.	imputabimurne?
2. Pl.	imputabiminine?
3. Pl.	imputabunturne?

Weitere Verben

esse habere facere dicere posse videre dare ire venire ferre velle agere capere ducere tenere putare ponere mittere scire audire petere quaerere debere stare

Alle Verben: Latein Konjugation. Fehler gefunden? Eine kurze Mail an info@timobritz.de hilft.