Latein · Konjugation

expugnare

erobern regelmäßig Dieses Verb üben

a-Konjugation; expugno, expugnavi, expugnatum.

Aktiv

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	expugno
2. Sg.	expugnas
3. Sg.	expugnat
1. Pl.	expugnamus
2. Pl.	expugnatis
3. Pl.	expugnant

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	expugnabam
2. Sg.	expugnabas
3. Sg.	expugnabat
1. Pl.	expugnabamus
2. Pl.	expugnabatis
3. Pl.	expugnabant

Futur I futurum I

1. Sg.	expugnabo
2. Sg.	expugnabis
3. Sg.	expugnabit
1. Pl.	expugnabimus
2. Pl.	expugnabitis
3. Pl.	expugnabunt

Perfekt perfectum

1. Sg.	expugnavi
2. Sg.	expugnavisti
3. Sg.	expugnavit
1. Pl.	expugnavimus
2. Pl.	expugnavistis
3. Pl.	expugnaverunt

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	expugnaveram
2. Sg.	expugnaveras
3. Sg.	expugnaverat
1. Pl.	expugnaveramus
2. Pl.	expugnaveratis
3. Pl.	expugnaverant

Futur II futurum II

1. Sg.	expugnavero
2. Sg.	expugnaveris
3. Sg.	expugnaverit
1. Pl.	expugnaverimus
2. Pl.	expugnaveritis
3. Pl.	expugnaverint

Konjunktiv Aktiv

Präsens coniunctivus praesentis

1. Sg.	expugnem
2. Sg.	expugnes
3. Sg.	expugnet
1. Pl.	expugnemus
2. Pl.	expugnetis
3. Pl.	expugnent

Imperfekt coniunctivus imperfecti

1. Sg.	expugnarem
2. Sg.	expugnares
3. Sg.	expugnaret
1. Pl.	expugnaremus
2. Pl.	expugnaretis
3. Pl.	expugnarent

Perfekt coniunctivus perfecti

1. Sg.	expugnaverim
2. Sg.	expugnaveris
3. Sg.	expugnaverit
1. Pl.	expugnaverimus
2. Pl.	expugnaveritis
3. Pl.	expugnaverint

Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti

1. Sg.	expugnavissem
2. Sg.	expugnavisses
3. Sg.	expugnavisset
1. Pl.	expugnavissemus
2. Pl.	expugnavissetis
3. Pl.	expugnavissent

Indikativ Passiv

Präsens praesens passivi

1. Sg.	expugnor
2. Sg.	expugnaris
3. Sg.	expugnatur
1. Pl.	expugnamur
2. Pl.	expugnamini
3. Pl.	expugnantur

Imperfekt imperfectum passivi

1. Sg.	expugnabar
2. Sg.	expugnabaris
3. Sg.	expugnabatur
1. Pl.	expugnabamur
2. Pl.	expugnabamini
3. Pl.	expugnabantur

Futur I futurum I passivi

1. Sg.	expugnabor
2. Sg.	expugnaberis
3. Sg.	expugnabitur
1. Pl.	expugnabimur
2. Pl.	expugnabimini
3. Pl.	expugnabuntur

Imperativ

Imperativ I imperativus I

2. Sg.	expugna
2. Pl.	expugnate

Infinite Formen

Infinitiv Perfekt	expugnavisse
PPA	expugnans
PPP	expugnatus, -a, -um
Gerundium (Genitiv)	expugnandi

Verneint

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	non expugno
2. Sg.	non expugnas
3. Sg.	non expugnat
1. Pl.	non expugnamus
2. Pl.	non expugnatis
3. Pl.	non expugnant

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	non expugnabam
2. Sg.	non expugnabas
3. Sg.	non expugnabat
1. Pl.	non expugnabamus
2. Pl.	non expugnabatis
3. Pl.	non expugnabant

Futur I futurum I

1. Sg.	non expugnabo
2. Sg.	non expugnabis
3. Sg.	non expugnabit
1. Pl.	non expugnabimus
2. Pl.	non expugnabitis
3. Pl.	non expugnabunt

Perfekt perfectum

1. Sg.	non expugnavi
2. Sg.	non expugnavisti
3. Sg.	non expugnavit
1. Pl.	non expugnavimus
2. Pl.	non expugnavistis
3. Pl.	non expugnaverunt

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	non expugnaveram
2. Sg.	non expugnaveras
3. Sg.	non expugnaverat
1. Pl.	non expugnaveramus
2. Pl.	non expugnaveratis
3. Pl.	non expugnaverant

Futur II futurum II

1. Sg.	non expugnavero
2. Sg.	non expugnaveris
3. Sg.	non expugnaverit
1. Pl.	non expugnaverimus
2. Pl.	non expugnaveritis
3. Pl.	non expugnaverint

Konjunktiv Aktiv

Präsens coniunctivus praesentis

1. Sg.	non expugnem
2. Sg.	non expugnes
3. Sg.	non expugnet
1. Pl.	non expugnemus
2. Pl.	non expugnetis
3. Pl.	non expugnent

Imperfekt coniunctivus imperfecti

1. Sg.	non expugnarem
2. Sg.	non expugnares
3. Sg.	non expugnaret
1. Pl.	non expugnaremus
2. Pl.	non expugnaretis
3. Pl.	non expugnarent

Perfekt coniunctivus perfecti

1. Sg.	non expugnaverim
2. Sg.	non expugnaveris
3. Sg.	non expugnaverit
1. Pl.	non expugnaverimus
2. Pl.	non expugnaveritis
3. Pl.	non expugnaverint

Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti

1. Sg.	non expugnavissem
2. Sg.	non expugnavisses
3. Sg.	non expugnavisset
1. Pl.	non expugnavissemus
2. Pl.	non expugnavissetis
3. Pl.	non expugnavissent

Indikativ Passiv

Präsens praesens passivi

1. Sg.	non expugnor
2. Sg.	non expugnaris
3. Sg.	non expugnatur
1. Pl.	non expugnamur
2. Pl.	non expugnamini
3. Pl.	non expugnantur

Imperfekt imperfectum passivi

1. Sg.	non expugnabar
2. Sg.	non expugnabaris
3. Sg.	non expugnabatur
1. Pl.	non expugnabamur
2. Pl.	non expugnabamini
3. Pl.	non expugnabantur

Futur I futurum I passivi

1. Sg.	non expugnabor
2. Sg.	non expugnaberis
3. Sg.	non expugnabitur
1. Pl.	non expugnabimur
2. Pl.	non expugnabimini
3. Pl.	non expugnabuntur

Imperativ

Imperativ I imperativus I

2. Sg.	noli expugnare
2. Pl.	nolite expugnare

Passiv

Passiv nur bei Verben mit direktem Objekt gebräuchlich.

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	expugnor
2. Sg.	expugnaris
3. Sg.	expugnatur
1. Pl.	expugnamur
2. Pl.	expugnamini
3. Pl.	expugnantur

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	expugnabar
2. Sg.	expugnabaris
3. Sg.	expugnabatur
1. Pl.	expugnabamur
2. Pl.	expugnabamini
3. Pl.	expugnabantur

Futur I futurum I

1. Sg.	expugnabor
2. Sg.	expugnaberis
3. Sg.	expugnabitur
1. Pl.	expugnabimur
2. Pl.	expugnabimini
3. Pl.	expugnabuntur

Perfekt perfectum

1. Sg.	expugnatus/a/um sum
2. Sg.	expugnatus/a/um es
3. Sg.	expugnatus/a/um est
1. Pl.	expugnati/ae/a sumus
2. Pl.	expugnati/ae/a estis
3. Pl.	expugnati/ae/a sunt

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	expugnatus/a/um eram
2. Sg.	expugnatus/a/um eras
3. Sg.	expugnatus/a/um erat
1. Pl.	expugnati/ae/a eramus
2. Pl.	expugnati/ae/a eratis
3. Pl.	expugnati/ae/a erant

Futur II futurum II

1. Sg.	expugnatus/a/um ero
2. Sg.	expugnatus/a/um eris
3. Sg.	expugnatus/a/um erit
1. Pl.	expugnati/ae/a erimus
2. Pl.	expugnati/ae/a eritis
3. Pl.	expugnati/ae/a erunt

Konjunktiv Aktiv

Präsens coniunctivus praesentis

1. Sg.	expugner
2. Sg.	expugneris
3. Sg.	expugnetur
1. Pl.	expugnemur
2. Pl.	expugnemini
3. Pl.	expugnentur

Imperfekt coniunctivus imperfecti

1. Sg.	expugnarer
2. Sg.	expugnareris
3. Sg.	expugnaretur
1. Pl.	expugnaremur
2. Pl.	expugnaremini
3. Pl.	expugnarentur

Perfekt coniunctivus perfecti

1. Sg.	expugnatus/a/um sim
2. Sg.	expugnatus/a/um sis
3. Sg.	expugnatus/a/um sit
1. Pl.	expugnati/ae/a simus
2. Pl.	expugnati/ae/a sitis
3. Pl.	expugnati/ae/a sint

Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti

1. Sg.	expugnatus/a/um essem
2. Sg.	expugnatus/a/um esses
3. Sg.	expugnatus/a/um esset
1. Pl.	expugnati/ae/a essemus
2. Pl.	expugnati/ae/a essetis
3. Pl.	expugnati/ae/a essent

Frage

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	expugnone?
2. Sg.	expugnasne?
3. Sg.	expugnatne?
1. Pl.	expugnamusne?
2. Pl.	expugnatisne?
3. Pl.	expugnantne?

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	expugnabamne?
2. Sg.	expugnabasne?
3. Sg.	expugnabatne?
1. Pl.	expugnabamusne?
2. Pl.	expugnabatisne?
3. Pl.	expugnabantne?

Futur I futurum I

1. Sg.	expugnabone?
2. Sg.	expugnabisne?
3. Sg.	expugnabitne?
1. Pl.	expugnabimusne?
2. Pl.	expugnabitisne?
3. Pl.	expugnabuntne?

Perfekt perfectum

1. Sg.	expugnavine?
2. Sg.	expugnavistine?
3. Sg.	expugnavitne?
1. Pl.	expugnavimusne?
2. Pl.	expugnavistisne?
3. Pl.	expugnaveruntne?

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	expugnaveramne?
2. Sg.	expugnaverasne?
3. Sg.	expugnaveratne?
1. Pl.	expugnaveramusne?
2. Pl.	expugnaveratisne?
3. Pl.	expugnaverantne?

Futur II futurum II

1. Sg.	expugnaverone?
2. Sg.	expugnaverisne?
3. Sg.	expugnaveritne?
1. Pl.	expugnaverimusne?
2. Pl.	expugnaveritisne?
3. Pl.	expugnaverintne?

Indikativ Passiv

Präsens praesens passivi

1. Sg.	expugnorne?
2. Sg.	expugnarisne?
3. Sg.	expugnaturne?
1. Pl.	expugnamurne?
2. Pl.	expugnaminine?
3. Pl.	expugnanturne?

Imperfekt imperfectum passivi

1. Sg.	expugnabarne?
2. Sg.	expugnabarisne?
3. Sg.	expugnabaturne?
1. Pl.	expugnabamurne?
2. Pl.	expugnabaminine?
3. Pl.	expugnabanturne?

Futur I futurum I passivi

1. Sg.	expugnaborne?
2. Sg.	expugnaberisne?
3. Sg.	expugnabiturne?
1. Pl.	expugnabimurne?
2. Pl.	expugnabiminine?
3. Pl.	expugnabunturne?

Weitere Verben

esse habere facere dicere posse videre dare ire venire ferre velle agere capere ducere tenere putare ponere mittere scire audire petere quaerere debere stare

Alle Verben: Latein Konjugation. Fehler gefunden? Eine kurze Mail an info@timobritz.de hilft.