Latein · Konjugation

excogitare

ausdenken regelmäßig Dieses Verb üben

a-Konjugation; excogito, excogitavi, excogitatum.

Aktiv

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	excogito
2. Sg.	excogitas
3. Sg.	excogitat
1. Pl.	excogitamus
2. Pl.	excogitatis
3. Pl.	excogitant

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	excogitabam
2. Sg.	excogitabas
3. Sg.	excogitabat
1. Pl.	excogitabamus
2. Pl.	excogitabatis
3. Pl.	excogitabant

Futur I futurum I

1. Sg.	excogitabo
2. Sg.	excogitabis
3. Sg.	excogitabit
1. Pl.	excogitabimus
2. Pl.	excogitabitis
3. Pl.	excogitabunt

Perfekt perfectum

1. Sg.	excogitavi
2. Sg.	excogitavisti
3. Sg.	excogitavit
1. Pl.	excogitavimus
2. Pl.	excogitavistis
3. Pl.	excogitaverunt

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	excogitaveram
2. Sg.	excogitaveras
3. Sg.	excogitaverat
1. Pl.	excogitaveramus
2. Pl.	excogitaveratis
3. Pl.	excogitaverant

Futur II futurum II

1. Sg.	excogitavero
2. Sg.	excogitaveris
3. Sg.	excogitaverit
1. Pl.	excogitaverimus
2. Pl.	excogitaveritis
3. Pl.	excogitaverint

Konjunktiv Aktiv

Präsens coniunctivus praesentis

1. Sg.	excogitem
2. Sg.	excogites
3. Sg.	excogitet
1. Pl.	excogitemus
2. Pl.	excogitetis
3. Pl.	excogitent

Imperfekt coniunctivus imperfecti

1. Sg.	excogitarem
2. Sg.	excogitares
3. Sg.	excogitaret
1. Pl.	excogitaremus
2. Pl.	excogitaretis
3. Pl.	excogitarent

Perfekt coniunctivus perfecti

1. Sg.	excogitaverim
2. Sg.	excogitaveris
3. Sg.	excogitaverit
1. Pl.	excogitaverimus
2. Pl.	excogitaveritis
3. Pl.	excogitaverint

Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti

1. Sg.	excogitavissem
2. Sg.	excogitavisses
3. Sg.	excogitavisset
1. Pl.	excogitavissemus
2. Pl.	excogitavissetis
3. Pl.	excogitavissent

Indikativ Passiv

Präsens praesens passivi

1. Sg.	excogitor
2. Sg.	excogitaris
3. Sg.	excogitatur
1. Pl.	excogitamur
2. Pl.	excogitamini
3. Pl.	excogitantur

Imperfekt imperfectum passivi

1. Sg.	excogitabar
2. Sg.	excogitabaris
3. Sg.	excogitabatur
1. Pl.	excogitabamur
2. Pl.	excogitabamini
3. Pl.	excogitabantur

Futur I futurum I passivi

1. Sg.	excogitabor
2. Sg.	excogitaberis
3. Sg.	excogitabitur
1. Pl.	excogitabimur
2. Pl.	excogitabimini
3. Pl.	excogitabuntur

Imperativ

Imperativ I imperativus I

2. Sg.	excogita
2. Pl.	excogitate

Infinite Formen

Infinitiv Perfekt	excogitavisse
PPA	excogitans
PPP	excogitatus, -a, -um
Gerundium (Genitiv)	excogitandi

Verneint

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	non excogito
2. Sg.	non excogitas
3. Sg.	non excogitat
1. Pl.	non excogitamus
2. Pl.	non excogitatis
3. Pl.	non excogitant

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	non excogitabam
2. Sg.	non excogitabas
3. Sg.	non excogitabat
1. Pl.	non excogitabamus
2. Pl.	non excogitabatis
3. Pl.	non excogitabant

Futur I futurum I

1. Sg.	non excogitabo
2. Sg.	non excogitabis
3. Sg.	non excogitabit
1. Pl.	non excogitabimus
2. Pl.	non excogitabitis
3. Pl.	non excogitabunt

Perfekt perfectum

1. Sg.	non excogitavi
2. Sg.	non excogitavisti
3. Sg.	non excogitavit
1. Pl.	non excogitavimus
2. Pl.	non excogitavistis
3. Pl.	non excogitaverunt

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	non excogitaveram
2. Sg.	non excogitaveras
3. Sg.	non excogitaverat
1. Pl.	non excogitaveramus
2. Pl.	non excogitaveratis
3. Pl.	non excogitaverant

Futur II futurum II

1. Sg.	non excogitavero
2. Sg.	non excogitaveris
3. Sg.	non excogitaverit
1. Pl.	non excogitaverimus
2. Pl.	non excogitaveritis
3. Pl.	non excogitaverint

Konjunktiv Aktiv

Präsens coniunctivus praesentis

1. Sg.	non excogitem
2. Sg.	non excogites
3. Sg.	non excogitet
1. Pl.	non excogitemus
2. Pl.	non excogitetis
3. Pl.	non excogitent

Imperfekt coniunctivus imperfecti

1. Sg.	non excogitarem
2. Sg.	non excogitares
3. Sg.	non excogitaret
1. Pl.	non excogitaremus
2. Pl.	non excogitaretis
3. Pl.	non excogitarent

Perfekt coniunctivus perfecti

1. Sg.	non excogitaverim
2. Sg.	non excogitaveris
3. Sg.	non excogitaverit
1. Pl.	non excogitaverimus
2. Pl.	non excogitaveritis
3. Pl.	non excogitaverint

Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti

1. Sg.	non excogitavissem
2. Sg.	non excogitavisses
3. Sg.	non excogitavisset
1. Pl.	non excogitavissemus
2. Pl.	non excogitavissetis
3. Pl.	non excogitavissent

Indikativ Passiv

Präsens praesens passivi

1. Sg.	non excogitor
2. Sg.	non excogitaris
3. Sg.	non excogitatur
1. Pl.	non excogitamur
2. Pl.	non excogitamini
3. Pl.	non excogitantur

Imperfekt imperfectum passivi

1. Sg.	non excogitabar
2. Sg.	non excogitabaris
3. Sg.	non excogitabatur
1. Pl.	non excogitabamur
2. Pl.	non excogitabamini
3. Pl.	non excogitabantur

Futur I futurum I passivi

1. Sg.	non excogitabor
2. Sg.	non excogitaberis
3. Sg.	non excogitabitur
1. Pl.	non excogitabimur
2. Pl.	non excogitabimini
3. Pl.	non excogitabuntur

Imperativ

Imperativ I imperativus I

2. Sg.	noli excogitare
2. Pl.	nolite excogitare

Passiv

Passiv nur bei Verben mit direktem Objekt gebräuchlich.

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	excogitor
2. Sg.	excogitaris
3. Sg.	excogitatur
1. Pl.	excogitamur
2. Pl.	excogitamini
3. Pl.	excogitantur

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	excogitabar
2. Sg.	excogitabaris
3. Sg.	excogitabatur
1. Pl.	excogitabamur
2. Pl.	excogitabamini
3. Pl.	excogitabantur

Futur I futurum I

1. Sg.	excogitabor
2. Sg.	excogitaberis
3. Sg.	excogitabitur
1. Pl.	excogitabimur
2. Pl.	excogitabimini
3. Pl.	excogitabuntur

Perfekt perfectum

1. Sg.	excogitatus/a/um sum
2. Sg.	excogitatus/a/um es
3. Sg.	excogitatus/a/um est
1. Pl.	excogitati/ae/a sumus
2. Pl.	excogitati/ae/a estis
3. Pl.	excogitati/ae/a sunt

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	excogitatus/a/um eram
2. Sg.	excogitatus/a/um eras
3. Sg.	excogitatus/a/um erat
1. Pl.	excogitati/ae/a eramus
2. Pl.	excogitati/ae/a eratis
3. Pl.	excogitati/ae/a erant

Futur II futurum II

1. Sg.	excogitatus/a/um ero
2. Sg.	excogitatus/a/um eris
3. Sg.	excogitatus/a/um erit
1. Pl.	excogitati/ae/a erimus
2. Pl.	excogitati/ae/a eritis
3. Pl.	excogitati/ae/a erunt

Konjunktiv Aktiv

Präsens coniunctivus praesentis

1. Sg.	excogiter
2. Sg.	excogiteris
3. Sg.	excogitetur
1. Pl.	excogitemur
2. Pl.	excogitemini
3. Pl.	excogitentur

Imperfekt coniunctivus imperfecti

1. Sg.	excogitarer
2. Sg.	excogitareris
3. Sg.	excogitaretur
1. Pl.	excogitaremur
2. Pl.	excogitaremini
3. Pl.	excogitarentur

Perfekt coniunctivus perfecti

1. Sg.	excogitatus/a/um sim
2. Sg.	excogitatus/a/um sis
3. Sg.	excogitatus/a/um sit
1. Pl.	excogitati/ae/a simus
2. Pl.	excogitati/ae/a sitis
3. Pl.	excogitati/ae/a sint

Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti

1. Sg.	excogitatus/a/um essem
2. Sg.	excogitatus/a/um esses
3. Sg.	excogitatus/a/um esset
1. Pl.	excogitati/ae/a essemus
2. Pl.	excogitati/ae/a essetis
3. Pl.	excogitati/ae/a essent

Frage

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	excogitone?
2. Sg.	excogitasne?
3. Sg.	excogitatne?
1. Pl.	excogitamusne?
2. Pl.	excogitatisne?
3. Pl.	excogitantne?

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	excogitabamne?
2. Sg.	excogitabasne?
3. Sg.	excogitabatne?
1. Pl.	excogitabamusne?
2. Pl.	excogitabatisne?
3. Pl.	excogitabantne?

Futur I futurum I

1. Sg.	excogitabone?
2. Sg.	excogitabisne?
3. Sg.	excogitabitne?
1. Pl.	excogitabimusne?
2. Pl.	excogitabitisne?
3. Pl.	excogitabuntne?

Perfekt perfectum

1. Sg.	excogitavine?
2. Sg.	excogitavistine?
3. Sg.	excogitavitne?
1. Pl.	excogitavimusne?
2. Pl.	excogitavistisne?
3. Pl.	excogitaveruntne?

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	excogitaveramne?
2. Sg.	excogitaverasne?
3. Sg.	excogitaveratne?
1. Pl.	excogitaveramusne?
2. Pl.	excogitaveratisne?
3. Pl.	excogitaverantne?

Futur II futurum II

1. Sg.	excogitaverone?
2. Sg.	excogitaverisne?
3. Sg.	excogitaveritne?
1. Pl.	excogitaverimusne?
2. Pl.	excogitaveritisne?
3. Pl.	excogitaverintne?

Indikativ Passiv

Präsens praesens passivi

1. Sg.	excogitorne?
2. Sg.	excogitarisne?
3. Sg.	excogitaturne?
1. Pl.	excogitamurne?
2. Pl.	excogitaminine?
3. Pl.	excogitanturne?

Imperfekt imperfectum passivi

1. Sg.	excogitabarne?
2. Sg.	excogitabarisne?
3. Sg.	excogitabaturne?
1. Pl.	excogitabamurne?
2. Pl.	excogitabaminine?
3. Pl.	excogitabanturne?

Futur I futurum I passivi

1. Sg.	excogitaborne?
2. Sg.	excogitaberisne?
3. Sg.	excogitabiturne?
1. Pl.	excogitabimurne?
2. Pl.	excogitabiminine?
3. Pl.	excogitabunturne?

Weitere Verben

esse habere facere dicere posse videre dare ire venire ferre velle agere capere ducere tenere putare ponere mittere scire audire petere quaerere debere stare

Alle Verben: Latein Konjugation. Fehler gefunden? Eine kurze Mail an info@timobritz.de hilft.