Aktiv
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | eloquor |
|---|---|
| 2. Sg. | eloqueris |
| 3. Sg. | eloquitur |
| 1. Pl. | eloquimur |
| 2. Pl. | eloquimini |
| 3. Pl. | eloquuntur |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | eloquebar |
|---|---|
| 2. Sg. | eloquebaris |
| 3. Sg. | eloquebatur |
| 1. Pl. | eloquebamur |
| 2. Pl. | eloquebamini |
| 3. Pl. | eloquebantur |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | eloquar |
|---|---|
| 2. Sg. | eloqueris |
| 3. Sg. | eloquetur |
| 1. Pl. | eloquemur |
| 2. Pl. | eloquemini |
| 3. Pl. | eloquentur |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | elocutus sum |
|---|---|
| 2. Sg. | elocutus es |
| 3. Sg. | elocutus est |
| 1. Pl. | elocuti sumus |
| 2. Pl. | elocuti estis |
| 3. Pl. | elocuti sunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | elocutus eram |
|---|---|
| 2. Sg. | elocutus eras |
| 3. Sg. | elocutus erat |
| 1. Pl. | elocuti eramus |
| 2. Pl. | elocuti eratis |
| 3. Pl. | elocuti erant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | elocutus ero |
|---|---|
| 2. Sg. | elocutus eris |
| 3. Sg. | elocutus erit |
| 1. Pl. | elocuti erimus |
| 2. Pl. | elocuti eritis |
| 3. Pl. | elocuti erunt |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | eloquar |
|---|---|
| 2. Sg. | eloquaris |
| 3. Sg. | eloquatur |
| 1. Pl. | eloquamur |
| 2. Pl. | eloquamini |
| 3. Pl. | eloquantur |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | eloquerer |
|---|---|
| 2. Sg. | eloquereris |
| 3. Sg. | eloqueretur |
| 1. Pl. | eloqueremur |
| 2. Pl. | eloqueremini |
| 3. Pl. | eloquerentur |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | elocutus sim |
|---|---|
| 2. Sg. | elocutus sis |
| 3. Sg. | elocutus sit |
| 1. Pl. | elocuti simus |
| 2. Pl. | elocuti sitis |
| 3. Pl. | elocuti sint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | elocutus essem |
|---|---|
| 2. Sg. | elocutus esses |
| 3. Sg. | elocutus esset |
| 1. Pl. | elocuti essemus |
| 2. Pl. | elocuti essetis |
| 3. Pl. | elocuti essent |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | eloquere |
|---|---|
| 2. Pl. | eloquimini |
Infinite Formen
| Infinitiv Perfekt | elocutum esse |
|---|---|
| PPA | eloquens |
| PPP | elocutus, -a, -um |
| Gerundium (Genitiv) | eloquendi |
Verneint
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | non eloquor |
|---|---|
| 2. Sg. | non eloqueris |
| 3. Sg. | non eloquitur |
| 1. Pl. | non eloquimur |
| 2. Pl. | non eloquimini |
| 3. Pl. | non eloquuntur |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | non eloquebar |
|---|---|
| 2. Sg. | non eloquebaris |
| 3. Sg. | non eloquebatur |
| 1. Pl. | non eloquebamur |
| 2. Pl. | non eloquebamini |
| 3. Pl. | non eloquebantur |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | non eloquar |
|---|---|
| 2. Sg. | non eloqueris |
| 3. Sg. | non eloquetur |
| 1. Pl. | non eloquemur |
| 2. Pl. | non eloquemini |
| 3. Pl. | non eloquentur |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | non elocutus sum |
|---|---|
| 2. Sg. | non elocutus es |
| 3. Sg. | non elocutus est |
| 1. Pl. | non elocuti sumus |
| 2. Pl. | non elocuti estis |
| 3. Pl. | non elocuti sunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | non elocutus eram |
|---|---|
| 2. Sg. | non elocutus eras |
| 3. Sg. | non elocutus erat |
| 1. Pl. | non elocuti eramus |
| 2. Pl. | non elocuti eratis |
| 3. Pl. | non elocuti erant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | non elocutus ero |
|---|---|
| 2. Sg. | non elocutus eris |
| 3. Sg. | non elocutus erit |
| 1. Pl. | non elocuti erimus |
| 2. Pl. | non elocuti eritis |
| 3. Pl. | non elocuti erunt |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | non eloquar |
|---|---|
| 2. Sg. | non eloquaris |
| 3. Sg. | non eloquatur |
| 1. Pl. | non eloquamur |
| 2. Pl. | non eloquamini |
| 3. Pl. | non eloquantur |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | non eloquerer |
|---|---|
| 2. Sg. | non eloquereris |
| 3. Sg. | non eloqueretur |
| 1. Pl. | non eloqueremur |
| 2. Pl. | non eloqueremini |
| 3. Pl. | non eloquerentur |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | non elocutus sim |
|---|---|
| 2. Sg. | non elocutus sis |
| 3. Sg. | non elocutus sit |
| 1. Pl. | non elocuti simus |
| 2. Pl. | non elocuti sitis |
| 3. Pl. | non elocuti sint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | non elocutus essem |
|---|---|
| 2. Sg. | non elocutus esses |
| 3. Sg. | non elocutus esset |
| 1. Pl. | non elocuti essemus |
| 2. Pl. | non elocuti essetis |
| 3. Pl. | non elocuti essent |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | noli eloqui |
|---|---|
| 2. Pl. | nolite eloqui |
Frage
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | eloquorne? |
|---|---|
| 2. Sg. | eloquerisne? |
| 3. Sg. | eloquiturne? |
| 1. Pl. | eloquimurne? |
| 2. Pl. | eloquiminine? |
| 3. Pl. | eloquunturne? |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | eloquebarne? |
|---|---|
| 2. Sg. | eloquebarisne? |
| 3. Sg. | eloquebaturne? |
| 1. Pl. | eloquebamurne? |
| 2. Pl. | eloquebaminine? |
| 3. Pl. | eloquebanturne? |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | eloquarne? |
|---|---|
| 2. Sg. | eloquerisne? |
| 3. Sg. | eloqueturne? |
| 1. Pl. | eloquemurne? |
| 2. Pl. | eloqueminine? |
| 3. Pl. | eloquenturne? |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | elocutusne sum? |
|---|---|
| 2. Sg. | elocutusne es? |
| 3. Sg. | elocutusne est? |
| 1. Pl. | elocutine sumus? |
| 2. Pl. | elocutine estis? |
| 3. Pl. | elocutine sunt? |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | elocutusne eram? |
|---|---|
| 2. Sg. | elocutusne eras? |
| 3. Sg. | elocutusne erat? |
| 1. Pl. | elocutine eramus? |
| 2. Pl. | elocutine eratis? |
| 3. Pl. | elocutine erant? |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | elocutusne ero? |
|---|---|
| 2. Sg. | elocutusne eris? |
| 3. Sg. | elocutusne erit? |
| 1. Pl. | elocutine erimus? |
| 2. Pl. | elocutine eritis? |
| 3. Pl. | elocutine erunt? |
Weitere Verben
esse habere facere dicere posse videre dare ire venire ferre velle agere capere ducere tenere putare ponere mittere scire audire petere quaerere debere stare
Alle Verben: Latein Konjugation. Fehler gefunden? Eine kurze Mail an info@timobritz.de hilft.