Aktiv
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | dubito |
|---|---|
| 2. Sg. | dubitas |
| 3. Sg. | dubitat |
| 1. Pl. | dubitamus |
| 2. Pl. | dubitatis |
| 3. Pl. | dubitant |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | dubitabam |
|---|---|
| 2. Sg. | dubitabas |
| 3. Sg. | dubitabat |
| 1. Pl. | dubitabamus |
| 2. Pl. | dubitabatis |
| 3. Pl. | dubitabant |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | dubitabo |
|---|---|
| 2. Sg. | dubitabis |
| 3. Sg. | dubitabit |
| 1. Pl. | dubitabimus |
| 2. Pl. | dubitabitis |
| 3. Pl. | dubitabunt |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | dubitavi |
|---|---|
| 2. Sg. | dubitavisti |
| 3. Sg. | dubitavit |
| 1. Pl. | dubitavimus |
| 2. Pl. | dubitavistis |
| 3. Pl. | dubitaverunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | dubitaveram |
|---|---|
| 2. Sg. | dubitaveras |
| 3. Sg. | dubitaverat |
| 1. Pl. | dubitaveramus |
| 2. Pl. | dubitaveratis |
| 3. Pl. | dubitaverant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | dubitavero |
|---|---|
| 2. Sg. | dubitaveris |
| 3. Sg. | dubitaverit |
| 1. Pl. | dubitaverimus |
| 2. Pl. | dubitaveritis |
| 3. Pl. | dubitaverint |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | dubitem |
|---|---|
| 2. Sg. | dubites |
| 3. Sg. | dubitet |
| 1. Pl. | dubitemus |
| 2. Pl. | dubitetis |
| 3. Pl. | dubitent |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | dubitarem |
|---|---|
| 2. Sg. | dubitares |
| 3. Sg. | dubitaret |
| 1. Pl. | dubitaremus |
| 2. Pl. | dubitaretis |
| 3. Pl. | dubitarent |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | dubitaverim |
|---|---|
| 2. Sg. | dubitaveris |
| 3. Sg. | dubitaverit |
| 1. Pl. | dubitaverimus |
| 2. Pl. | dubitaveritis |
| 3. Pl. | dubitaverint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | dubitavissem |
|---|---|
| 2. Sg. | dubitavisses |
| 3. Sg. | dubitavisset |
| 1. Pl. | dubitavissemus |
| 2. Pl. | dubitavissetis |
| 3. Pl. | dubitavissent |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | dubita |
|---|---|
| 2. Pl. | dubitate |
Infinite Formen
| Infinitiv Perfekt | dubitavisse |
|---|---|
| PPA | dubitans |
| Gerundium (Genitiv) | dubitandi |
Verneint
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | non dubito |
|---|---|
| 2. Sg. | non dubitas |
| 3. Sg. | non dubitat |
| 1. Pl. | non dubitamus |
| 2. Pl. | non dubitatis |
| 3. Pl. | non dubitant |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | non dubitabam |
|---|---|
| 2. Sg. | non dubitabas |
| 3. Sg. | non dubitabat |
| 1. Pl. | non dubitabamus |
| 2. Pl. | non dubitabatis |
| 3. Pl. | non dubitabant |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | non dubitabo |
|---|---|
| 2. Sg. | non dubitabis |
| 3. Sg. | non dubitabit |
| 1. Pl. | non dubitabimus |
| 2. Pl. | non dubitabitis |
| 3. Pl. | non dubitabunt |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | non dubitavi |
|---|---|
| 2. Sg. | non dubitavisti |
| 3. Sg. | non dubitavit |
| 1. Pl. | non dubitavimus |
| 2. Pl. | non dubitavistis |
| 3. Pl. | non dubitaverunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | non dubitaveram |
|---|---|
| 2. Sg. | non dubitaveras |
| 3. Sg. | non dubitaverat |
| 1. Pl. | non dubitaveramus |
| 2. Pl. | non dubitaveratis |
| 3. Pl. | non dubitaverant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | non dubitavero |
|---|---|
| 2. Sg. | non dubitaveris |
| 3. Sg. | non dubitaverit |
| 1. Pl. | non dubitaverimus |
| 2. Pl. | non dubitaveritis |
| 3. Pl. | non dubitaverint |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | non dubitem |
|---|---|
| 2. Sg. | non dubites |
| 3. Sg. | non dubitet |
| 1. Pl. | non dubitemus |
| 2. Pl. | non dubitetis |
| 3. Pl. | non dubitent |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | non dubitarem |
|---|---|
| 2. Sg. | non dubitares |
| 3. Sg. | non dubitaret |
| 1. Pl. | non dubitaremus |
| 2. Pl. | non dubitaretis |
| 3. Pl. | non dubitarent |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | non dubitaverim |
|---|---|
| 2. Sg. | non dubitaveris |
| 3. Sg. | non dubitaverit |
| 1. Pl. | non dubitaverimus |
| 2. Pl. | non dubitaveritis |
| 3. Pl. | non dubitaverint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | non dubitavissem |
|---|---|
| 2. Sg. | non dubitavisses |
| 3. Sg. | non dubitavisset |
| 1. Pl. | non dubitavissemus |
| 2. Pl. | non dubitavissetis |
| 3. Pl. | non dubitavissent |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | noli dubitare |
|---|---|
| 2. Pl. | nolite dubitare |
Frage
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | dubitone? |
|---|---|
| 2. Sg. | dubitasne? |
| 3. Sg. | dubitatne? |
| 1. Pl. | dubitamusne? |
| 2. Pl. | dubitatisne? |
| 3. Pl. | dubitantne? |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | dubitabamne? |
|---|---|
| 2. Sg. | dubitabasne? |
| 3. Sg. | dubitabatne? |
| 1. Pl. | dubitabamusne? |
| 2. Pl. | dubitabatisne? |
| 3. Pl. | dubitabantne? |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | dubitabone? |
|---|---|
| 2. Sg. | dubitabisne? |
| 3. Sg. | dubitabitne? |
| 1. Pl. | dubitabimusne? |
| 2. Pl. | dubitabitisne? |
| 3. Pl. | dubitabuntne? |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | dubitavine? |
|---|---|
| 2. Sg. | dubitavistine? |
| 3. Sg. | dubitavitne? |
| 1. Pl. | dubitavimusne? |
| 2. Pl. | dubitavistisne? |
| 3. Pl. | dubitaveruntne? |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | dubitaveramne? |
|---|---|
| 2. Sg. | dubitaverasne? |
| 3. Sg. | dubitaveratne? |
| 1. Pl. | dubitaveramusne? |
| 2. Pl. | dubitaveratisne? |
| 3. Pl. | dubitaverantne? |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | dubitaverone? |
|---|---|
| 2. Sg. | dubitaverisne? |
| 3. Sg. | dubitaveritne? |
| 1. Pl. | dubitaverimusne? |
| 2. Pl. | dubitaveritisne? |
| 3. Pl. | dubitaverintne? |
Beispielsätze mit dubitare
- GegenwartNemo de verbis tuis dubitat.Niemand zweifelt an deinen Worten.
- VergangenheitDiu de consilio novo dubitavi.Ich habe lange an dem neuen Plan gezweifelt.
Weitere Verben
esse habere facere dicere posse videre dare ire venire ferre velle agere capere ducere tenere putare ponere mittere scire audire petere quaerere debere stare
Alle Verben: Latein Konjugation. Automatisch erstellt, ohne Gewähr. Fehler gefunden? Eine kurze Mail an info@timobritz.de hilft.