Latein · Konjugation

dubitare

zweifeln, zögern regelmäßig Dieses Verb üben

a-Konjugation; dubito, dubitavi, dubitatum.

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.dubito
2. Sg.dubitas
3. Sg.dubitat
1. Pl.dubitamus
2. Pl.dubitatis
3. Pl.dubitant

Imperfekt imperfectum

1. Sg.dubitabam
2. Sg.dubitabas
3. Sg.dubitabat
1. Pl.dubitabamus
2. Pl.dubitabatis
3. Pl.dubitabant

Futur I futurum I

1. Sg.dubitabo
2. Sg.dubitabis
3. Sg.dubitabit
1. Pl.dubitabimus
2. Pl.dubitabitis
3. Pl.dubitabunt

Perfekt perfectum

1. Sg.dubitavi
2. Sg.dubitavisti
3. Sg.dubitavit
1. Pl.dubitavimus
2. Pl.dubitavistis
3. Pl.dubitaverunt

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.dubitaveram
2. Sg.dubitaveras
3. Sg.dubitaverat
1. Pl.dubitaveramus
2. Pl.dubitaveratis
3. Pl.dubitaverant

Futur II futurum II

1. Sg.dubitavero
2. Sg.dubitaveris
3. Sg.dubitaverit
1. Pl.dubitaverimus
2. Pl.dubitaveritis
3. Pl.dubitaverint

Konjunktiv Aktiv

Präsens coniunctivus praesentis

1. Sg.dubitem
2. Sg.dubites
3. Sg.dubitet
1. Pl.dubitemus
2. Pl.dubitetis
3. Pl.dubitent

Imperfekt coniunctivus imperfecti

1. Sg.dubitarem
2. Sg.dubitares
3. Sg.dubitaret
1. Pl.dubitaremus
2. Pl.dubitaretis
3. Pl.dubitarent

Perfekt coniunctivus perfecti

1. Sg.dubitaverim
2. Sg.dubitaveris
3. Sg.dubitaverit
1. Pl.dubitaverimus
2. Pl.dubitaveritis
3. Pl.dubitaverint

Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti

1. Sg.dubitavissem
2. Sg.dubitavisses
3. Sg.dubitavisset
1. Pl.dubitavissemus
2. Pl.dubitavissetis
3. Pl.dubitavissent

Imperativ

Imperativ I imperativus I

2. Sg.dubita
2. Pl.dubitate

Infinite Formen

Infinitiv Perfektdubitavisse
PPAdubitans
Gerundium (Genitiv)dubitandi

Weitere Verben

esse habere facere dicere posse videre dare ire venire ferre velle agere capere ducere tenere putare ponere mittere scire audire petere quaerere debere stare

Alle Verben: Latein Konjugation. Fehler gefunden? Eine kurze Mail an info@timobritz.de hilft.