Aktiv
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | displiceo |
|---|---|
| 2. Sg. | displices |
| 3. Sg. | displicet |
| 1. Pl. | displicemus |
| 2. Pl. | displicetis |
| 3. Pl. | displicent |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | displicebam |
|---|---|
| 2. Sg. | displicebas |
| 3. Sg. | displicebat |
| 1. Pl. | displicebamus |
| 2. Pl. | displicebatis |
| 3. Pl. | displicebant |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | displicebo |
|---|---|
| 2. Sg. | displicebis |
| 3. Sg. | displicebit |
| 1. Pl. | displicebimus |
| 2. Pl. | displicebitis |
| 3. Pl. | displicebunt |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | displicui |
|---|---|
| 2. Sg. | displicuisti |
| 3. Sg. | displicuit |
| 1. Pl. | displicuimus |
| 2. Pl. | displicuistis |
| 3. Pl. | displicuerunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | displicueram |
|---|---|
| 2. Sg. | displicueras |
| 3. Sg. | displicuerat |
| 1. Pl. | displicueramus |
| 2. Pl. | displicueratis |
| 3. Pl. | displicuerant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | displicuero |
|---|---|
| 2. Sg. | displicueris |
| 3. Sg. | displicuerit |
| 1. Pl. | displicuerimus |
| 2. Pl. | displicueritis |
| 3. Pl. | displicuerint |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | displiceam |
|---|---|
| 2. Sg. | displiceas |
| 3. Sg. | displiceat |
| 1. Pl. | displiceamus |
| 2. Pl. | displiceatis |
| 3. Pl. | displiceant |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | displicerem |
|---|---|
| 2. Sg. | displiceres |
| 3. Sg. | displiceret |
| 1. Pl. | displiceremus |
| 2. Pl. | displiceretis |
| 3. Pl. | displicerent |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | displicuerim |
|---|---|
| 2. Sg. | displicueris |
| 3. Sg. | displicuerit |
| 1. Pl. | displicuerimus |
| 2. Pl. | displicueritis |
| 3. Pl. | displicuerint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | displicuissem |
|---|---|
| 2. Sg. | displicuisses |
| 3. Sg. | displicuisset |
| 1. Pl. | displicuissemus |
| 2. Pl. | displicuissetis |
| 3. Pl. | displicuissent |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | displice |
|---|---|
| 2. Pl. | displicete |
Infinite Formen
| Infinitiv Perfekt | displicuisse |
|---|---|
| PPA | displicens |
| Gerundium (Genitiv) | displicendi |
Verneint
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | non displiceo |
|---|---|
| 2. Sg. | non displices |
| 3. Sg. | non displicet |
| 1. Pl. | non displicemus |
| 2. Pl. | non displicetis |
| 3. Pl. | non displicent |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | non displicebam |
|---|---|
| 2. Sg. | non displicebas |
| 3. Sg. | non displicebat |
| 1. Pl. | non displicebamus |
| 2. Pl. | non displicebatis |
| 3. Pl. | non displicebant |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | non displicebo |
|---|---|
| 2. Sg. | non displicebis |
| 3. Sg. | non displicebit |
| 1. Pl. | non displicebimus |
| 2. Pl. | non displicebitis |
| 3. Pl. | non displicebunt |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | non displicui |
|---|---|
| 2. Sg. | non displicuisti |
| 3. Sg. | non displicuit |
| 1. Pl. | non displicuimus |
| 2. Pl. | non displicuistis |
| 3. Pl. | non displicuerunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | non displicueram |
|---|---|
| 2. Sg. | non displicueras |
| 3. Sg. | non displicuerat |
| 1. Pl. | non displicueramus |
| 2. Pl. | non displicueratis |
| 3. Pl. | non displicuerant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | non displicuero |
|---|---|
| 2. Sg. | non displicueris |
| 3. Sg. | non displicuerit |
| 1. Pl. | non displicuerimus |
| 2. Pl. | non displicueritis |
| 3. Pl. | non displicuerint |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | non displiceam |
|---|---|
| 2. Sg. | non displiceas |
| 3. Sg. | non displiceat |
| 1. Pl. | non displiceamus |
| 2. Pl. | non displiceatis |
| 3. Pl. | non displiceant |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | non displicerem |
|---|---|
| 2. Sg. | non displiceres |
| 3. Sg. | non displiceret |
| 1. Pl. | non displiceremus |
| 2. Pl. | non displiceretis |
| 3. Pl. | non displicerent |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | non displicuerim |
|---|---|
| 2. Sg. | non displicueris |
| 3. Sg. | non displicuerit |
| 1. Pl. | non displicuerimus |
| 2. Pl. | non displicueritis |
| 3. Pl. | non displicuerint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | non displicuissem |
|---|---|
| 2. Sg. | non displicuisses |
| 3. Sg. | non displicuisset |
| 1. Pl. | non displicuissemus |
| 2. Pl. | non displicuissetis |
| 3. Pl. | non displicuissent |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | noli displicere |
|---|---|
| 2. Pl. | nolite displicere |
Frage
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | displiceone? |
|---|---|
| 2. Sg. | displicesne? |
| 3. Sg. | displicetne? |
| 1. Pl. | displicemusne? |
| 2. Pl. | displicetisne? |
| 3. Pl. | displicentne? |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | displicebamne? |
|---|---|
| 2. Sg. | displicebasne? |
| 3. Sg. | displicebatne? |
| 1. Pl. | displicebamusne? |
| 2. Pl. | displicebatisne? |
| 3. Pl. | displicebantne? |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | displicebone? |
|---|---|
| 2. Sg. | displicebisne? |
| 3. Sg. | displicebitne? |
| 1. Pl. | displicebimusne? |
| 2. Pl. | displicebitisne? |
| 3. Pl. | displicebuntne? |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | displicuine? |
|---|---|
| 2. Sg. | displicuistine? |
| 3. Sg. | displicuitne? |
| 1. Pl. | displicuimusne? |
| 2. Pl. | displicuistisne? |
| 3. Pl. | displicueruntne? |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | displicueramne? |
|---|---|
| 2. Sg. | displicuerasne? |
| 3. Sg. | displicueratne? |
| 1. Pl. | displicueramusne? |
| 2. Pl. | displicueratisne? |
| 3. Pl. | displicuerantne? |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | displicuerone? |
|---|---|
| 2. Sg. | displicuerisne? |
| 3. Sg. | displicueritne? |
| 1. Pl. | displicuerimusne? |
| 2. Pl. | displicueritisne? |
| 3. Pl. | displicuerintne? |
Weitere Verben
esse habere facere dicere posse videre dare ire venire ferre velle agere capere ducere tenere putare ponere mittere scire audire petere quaerere debere stare
Alle Verben: Latein Konjugation. Fehler gefunden? Eine kurze Mail an info@timobritz.de hilft.