Latein · Konjugation

dispicere

erblicken, erwägen regelmäßig

gemischte Konjugation; dispicio, dispexi, dispectum.

Aktiv

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	dispicio
2. Sg.	dispicis
3. Sg.	dispicit
1. Pl.	dispicimus
2. Pl.	dispicitis
3. Pl.	dispiciunt

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	dispiciebam
2. Sg.	dispiciebas
3. Sg.	dispiciebat
1. Pl.	dispiciebamus
2. Pl.	dispiciebatis
3. Pl.	dispiciebant

Futur I futurum I

1. Sg.	dispiciam
2. Sg.	dispicies
3. Sg.	dispiciet
1. Pl.	dispiciemus
2. Pl.	dispicietis
3. Pl.	dispicient

Perfekt perfectum

1. Sg.	dispexi
2. Sg.	dispexisti
3. Sg.	dispexit
1. Pl.	dispeximus
2. Pl.	dispexistis
3. Pl.	dispexerunt

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	dispexeram
2. Sg.	dispexeras
3. Sg.	dispexerat
1. Pl.	dispexeramus
2. Pl.	dispexeratis
3. Pl.	dispexerant

Futur II futurum II

1. Sg.	dispexero
2. Sg.	dispexeris
3. Sg.	dispexerit
1. Pl.	dispexerimus
2. Pl.	dispexeritis
3. Pl.	dispexerint

Konjunktiv Aktiv

Präsens coniunctivus praesentis

1. Sg.	dispiciam
2. Sg.	dispicias
3. Sg.	dispiciat
1. Pl.	dispiciamus
2. Pl.	dispiciatis
3. Pl.	dispiciant

Imperfekt coniunctivus imperfecti

1. Sg.	dispicerem
2. Sg.	dispiceres
3. Sg.	dispiceret
1. Pl.	dispiceremus
2. Pl.	dispiceretis
3. Pl.	dispicerent

Perfekt coniunctivus perfecti

1. Sg.	dispexerim
2. Sg.	dispexeris
3. Sg.	dispexerit
1. Pl.	dispexerimus
2. Pl.	dispexeritis
3. Pl.	dispexerint

Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti

1. Sg.	dispexissem
2. Sg.	dispexisses
3. Sg.	dispexisset
1. Pl.	dispexissemus
2. Pl.	dispexissetis
3. Pl.	dispexissent

Indikativ Passiv

Präsens praesens passivi

1. Sg.	dispicior
2. Sg.	dispiceris
3. Sg.	dispicitur
1. Pl.	dispicimur
2. Pl.	dispicimini
3. Pl.	dispiciuntur

Imperfekt imperfectum passivi

1. Sg.	dispiciebar
2. Sg.	dispiciebaris
3. Sg.	dispiciebatur
1. Pl.	dispiciebamur
2. Pl.	dispiciebamini
3. Pl.	dispiciebantur

Futur I futurum I passivi

1. Sg.	dispiciar
2. Sg.	dispicieris
3. Sg.	dispicietur
1. Pl.	dispiciemur
2. Pl.	dispiciemini
3. Pl.	dispicientur

Imperativ

Imperativ I imperativus I

2. Sg.	dispice
2. Pl.	dispicite

Infinite Formen

Infinitiv Perfekt	dispexisse
PPA	dispiciens
PPP	dispectus, -a, -um
Gerundium (Genitiv)	dispiciendi

Verneint

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	non dispicio
2. Sg.	non dispicis
3. Sg.	non dispicit
1. Pl.	non dispicimus
2. Pl.	non dispicitis
3. Pl.	non dispiciunt

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	non dispiciebam
2. Sg.	non dispiciebas
3. Sg.	non dispiciebat
1. Pl.	non dispiciebamus
2. Pl.	non dispiciebatis
3. Pl.	non dispiciebant

Futur I futurum I

1. Sg.	non dispiciam
2. Sg.	non dispicies
3. Sg.	non dispiciet
1. Pl.	non dispiciemus
2. Pl.	non dispicietis
3. Pl.	non dispicient

Perfekt perfectum

1. Sg.	non dispexi
2. Sg.	non dispexisti
3. Sg.	non dispexit
1. Pl.	non dispeximus
2. Pl.	non dispexistis
3. Pl.	non dispexerunt

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	non dispexeram
2. Sg.	non dispexeras
3. Sg.	non dispexerat
1. Pl.	non dispexeramus
2. Pl.	non dispexeratis
3. Pl.	non dispexerant

Futur II futurum II

1. Sg.	non dispexero
2. Sg.	non dispexeris
3. Sg.	non dispexerit
1. Pl.	non dispexerimus
2. Pl.	non dispexeritis
3. Pl.	non dispexerint

Konjunktiv Aktiv

Präsens coniunctivus praesentis

1. Sg.	non dispiciam
2. Sg.	non dispicias
3. Sg.	non dispiciat
1. Pl.	non dispiciamus
2. Pl.	non dispiciatis
3. Pl.	non dispiciant

Imperfekt coniunctivus imperfecti

1. Sg.	non dispicerem
2. Sg.	non dispiceres
3. Sg.	non dispiceret
1. Pl.	non dispiceremus
2. Pl.	non dispiceretis
3. Pl.	non dispicerent

Perfekt coniunctivus perfecti

1. Sg.	non dispexerim
2. Sg.	non dispexeris
3. Sg.	non dispexerit
1. Pl.	non dispexerimus
2. Pl.	non dispexeritis
3. Pl.	non dispexerint

Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti

1. Sg.	non dispexissem
2. Sg.	non dispexisses
3. Sg.	non dispexisset
1. Pl.	non dispexissemus
2. Pl.	non dispexissetis
3. Pl.	non dispexissent

Indikativ Passiv

Präsens praesens passivi

1. Sg.	non dispicior
2. Sg.	non dispiceris
3. Sg.	non dispicitur
1. Pl.	non dispicimur
2. Pl.	non dispicimini
3. Pl.	non dispiciuntur

Imperfekt imperfectum passivi

1. Sg.	non dispiciebar
2. Sg.	non dispiciebaris
3. Sg.	non dispiciebatur
1. Pl.	non dispiciebamur
2. Pl.	non dispiciebamini
3. Pl.	non dispiciebantur

Futur I futurum I passivi

1. Sg.	non dispiciar
2. Sg.	non dispicieris
3. Sg.	non dispicietur
1. Pl.	non dispiciemur
2. Pl.	non dispiciemini
3. Pl.	non dispicientur

Imperativ

Imperativ I imperativus I

2. Sg.	noli dispicere
2. Pl.	nolite dispicere

Passiv

Passiv nur bei Verben mit direktem Objekt gebräuchlich.

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	dispicior
2. Sg.	dispiceris
3. Sg.	dispicitur
1. Pl.	dispicimur
2. Pl.	dispicimini
3. Pl.	dispiciuntur

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	dispiciebar
2. Sg.	dispiciebaris
3. Sg.	dispiciebatur
1. Pl.	dispiciebamur
2. Pl.	dispiciebamini
3. Pl.	dispiciebantur

Futur I futurum I

1. Sg.	dispiciar
2. Sg.	dispicieris
3. Sg.	dispicietur
1. Pl.	dispiciemur
2. Pl.	dispiciemini
3. Pl.	dispicientur

Perfekt perfectum

1. Sg.	dispectus/a/um sum
2. Sg.	dispectus/a/um es
3. Sg.	dispectus/a/um est
1. Pl.	dispecti/ae/a sumus
2. Pl.	dispecti/ae/a estis
3. Pl.	dispecti/ae/a sunt

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	dispectus/a/um eram
2. Sg.	dispectus/a/um eras
3. Sg.	dispectus/a/um erat
1. Pl.	dispecti/ae/a eramus
2. Pl.	dispecti/ae/a eratis
3. Pl.	dispecti/ae/a erant

Futur II futurum II

1. Sg.	dispectus/a/um ero
2. Sg.	dispectus/a/um eris
3. Sg.	dispectus/a/um erit
1. Pl.	dispecti/ae/a erimus
2. Pl.	dispecti/ae/a eritis
3. Pl.	dispecti/ae/a erunt

Konjunktiv Aktiv

Präsens coniunctivus praesentis

1. Sg.	dispiciar
2. Sg.	dispiciaris
3. Sg.	dispiciatur
1. Pl.	dispiciamur
2. Pl.	dispiciamini
3. Pl.	dispiciantur

Imperfekt coniunctivus imperfecti

1. Sg.	dispicerer
2. Sg.	dispicereris
3. Sg.	dispiceretur
1. Pl.	dispiceremur
2. Pl.	dispiceremini
3. Pl.	dispicerentur

Perfekt coniunctivus perfecti

1. Sg.	dispectus/a/um sim
2. Sg.	dispectus/a/um sis
3. Sg.	dispectus/a/um sit
1. Pl.	dispecti/ae/a simus
2. Pl.	dispecti/ae/a sitis
3. Pl.	dispecti/ae/a sint

Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti

1. Sg.	dispectus/a/um essem
2. Sg.	dispectus/a/um esses
3. Sg.	dispectus/a/um esset
1. Pl.	dispecti/ae/a essemus
2. Pl.	dispecti/ae/a essetis
3. Pl.	dispecti/ae/a essent

Frage

Indikativ Aktiv

Präsens praesens

1. Sg.	dispicione?
2. Sg.	dispicisne?
3. Sg.	dispicitne?
1. Pl.	dispicimusne?
2. Pl.	dispicitisne?
3. Pl.	dispiciuntne?

Imperfekt imperfectum

1. Sg.	dispiciebamne?
2. Sg.	dispiciebasne?
3. Sg.	dispiciebatne?
1. Pl.	dispiciebamusne?
2. Pl.	dispiciebatisne?
3. Pl.	dispiciebantne?

Futur I futurum I

1. Sg.	dispiciamne?
2. Sg.	dispiciesne?
3. Sg.	dispicietne?
1. Pl.	dispiciemusne?
2. Pl.	dispicietisne?
3. Pl.	dispicientne?

Perfekt perfectum

1. Sg.	dispexine?
2. Sg.	dispexistine?
3. Sg.	dispexitne?
1. Pl.	dispeximusne?
2. Pl.	dispexistisne?
3. Pl.	dispexeruntne?

Plusquamperfekt plusquamperfectum

1. Sg.	dispexeramne?
2. Sg.	dispexerasne?
3. Sg.	dispexeratne?
1. Pl.	dispexeramusne?
2. Pl.	dispexeratisne?
3. Pl.	dispexerantne?

Futur II futurum II

1. Sg.	dispexerone?
2. Sg.	dispexerisne?
3. Sg.	dispexeritne?
1. Pl.	dispexerimusne?
2. Pl.	dispexeritisne?
3. Pl.	dispexerintne?

Indikativ Passiv

Präsens praesens passivi

1. Sg.	dispiciorne?
2. Sg.	dispicerisne?
3. Sg.	dispiciturne?
1. Pl.	dispicimurne?
2. Pl.	dispiciminine?
3. Pl.	dispiciunturne?

Imperfekt imperfectum passivi

1. Sg.	dispiciebarne?
2. Sg.	dispiciebarisne?
3. Sg.	dispiciebaturne?
1. Pl.	dispiciebamurne?
2. Pl.	dispiciebaminine?
3. Pl.	dispiciebanturne?

Futur I futurum I passivi

1. Sg.	dispiciarne?
2. Sg.	dispicierisne?
3. Sg.	dispicieturne?
1. Pl.	dispiciemurne?
2. Pl.	dispicieminine?
3. Pl.	dispicienturne?

Weitere Verben

esse habere facere dicere posse videre dare ire venire ferre velle agere capere ducere tenere putare ponere mittere scire audire petere quaerere debere stare

Alle Verben: Latein Konjugation. Fehler gefunden? Eine kurze Mail an info@timobritz.de hilft.