Aktiv
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | depugno |
|---|---|
| 2. Sg. | depugnas |
| 3. Sg. | depugnat |
| 1. Pl. | depugnamus |
| 2. Pl. | depugnatis |
| 3. Pl. | depugnant |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | depugnabam |
|---|---|
| 2. Sg. | depugnabas |
| 3. Sg. | depugnabat |
| 1. Pl. | depugnabamus |
| 2. Pl. | depugnabatis |
| 3. Pl. | depugnabant |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | depugnabo |
|---|---|
| 2. Sg. | depugnabis |
| 3. Sg. | depugnabit |
| 1. Pl. | depugnabimus |
| 2. Pl. | depugnabitis |
| 3. Pl. | depugnabunt |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | depugnavi |
|---|---|
| 2. Sg. | depugnavisti |
| 3. Sg. | depugnavit |
| 1. Pl. | depugnavimus |
| 2. Pl. | depugnavistis |
| 3. Pl. | depugnaverunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | depugnaveram |
|---|---|
| 2. Sg. | depugnaveras |
| 3. Sg. | depugnaverat |
| 1. Pl. | depugnaveramus |
| 2. Pl. | depugnaveratis |
| 3. Pl. | depugnaverant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | depugnavero |
|---|---|
| 2. Sg. | depugnaveris |
| 3. Sg. | depugnaverit |
| 1. Pl. | depugnaverimus |
| 2. Pl. | depugnaveritis |
| 3. Pl. | depugnaverint |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | depugnem |
|---|---|
| 2. Sg. | depugnes |
| 3. Sg. | depugnet |
| 1. Pl. | depugnemus |
| 2. Pl. | depugnetis |
| 3. Pl. | depugnent |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | depugnarem |
|---|---|
| 2. Sg. | depugnares |
| 3. Sg. | depugnaret |
| 1. Pl. | depugnaremus |
| 2. Pl. | depugnaretis |
| 3. Pl. | depugnarent |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | depugnaverim |
|---|---|
| 2. Sg. | depugnaveris |
| 3. Sg. | depugnaverit |
| 1. Pl. | depugnaverimus |
| 2. Pl. | depugnaveritis |
| 3. Pl. | depugnaverint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | depugnavissem |
|---|---|
| 2. Sg. | depugnavisses |
| 3. Sg. | depugnavisset |
| 1. Pl. | depugnavissemus |
| 2. Pl. | depugnavissetis |
| 3. Pl. | depugnavissent |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | depugna |
|---|---|
| 2. Pl. | depugnate |
Infinite Formen
| Infinitiv Perfekt | depugnavisse |
|---|---|
| PPA | depugnans |
| Gerundium (Genitiv) | depugnandi |
Verneint
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | non depugno |
|---|---|
| 2. Sg. | non depugnas |
| 3. Sg. | non depugnat |
| 1. Pl. | non depugnamus |
| 2. Pl. | non depugnatis |
| 3. Pl. | non depugnant |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | non depugnabam |
|---|---|
| 2. Sg. | non depugnabas |
| 3. Sg. | non depugnabat |
| 1. Pl. | non depugnabamus |
| 2. Pl. | non depugnabatis |
| 3. Pl. | non depugnabant |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | non depugnabo |
|---|---|
| 2. Sg. | non depugnabis |
| 3. Sg. | non depugnabit |
| 1. Pl. | non depugnabimus |
| 2. Pl. | non depugnabitis |
| 3. Pl. | non depugnabunt |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | non depugnavi |
|---|---|
| 2. Sg. | non depugnavisti |
| 3. Sg. | non depugnavit |
| 1. Pl. | non depugnavimus |
| 2. Pl. | non depugnavistis |
| 3. Pl. | non depugnaverunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | non depugnaveram |
|---|---|
| 2. Sg. | non depugnaveras |
| 3. Sg. | non depugnaverat |
| 1. Pl. | non depugnaveramus |
| 2. Pl. | non depugnaveratis |
| 3. Pl. | non depugnaverant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | non depugnavero |
|---|---|
| 2. Sg. | non depugnaveris |
| 3. Sg. | non depugnaverit |
| 1. Pl. | non depugnaverimus |
| 2. Pl. | non depugnaveritis |
| 3. Pl. | non depugnaverint |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | non depugnem |
|---|---|
| 2. Sg. | non depugnes |
| 3. Sg. | non depugnet |
| 1. Pl. | non depugnemus |
| 2. Pl. | non depugnetis |
| 3. Pl. | non depugnent |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | non depugnarem |
|---|---|
| 2. Sg. | non depugnares |
| 3. Sg. | non depugnaret |
| 1. Pl. | non depugnaremus |
| 2. Pl. | non depugnaretis |
| 3. Pl. | non depugnarent |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | non depugnaverim |
|---|---|
| 2. Sg. | non depugnaveris |
| 3. Sg. | non depugnaverit |
| 1. Pl. | non depugnaverimus |
| 2. Pl. | non depugnaveritis |
| 3. Pl. | non depugnaverint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | non depugnavissem |
|---|---|
| 2. Sg. | non depugnavisses |
| 3. Sg. | non depugnavisset |
| 1. Pl. | non depugnavissemus |
| 2. Pl. | non depugnavissetis |
| 3. Pl. | non depugnavissent |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | noli depugnare |
|---|---|
| 2. Pl. | nolite depugnare |
Frage
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | depugnone? |
|---|---|
| 2. Sg. | depugnasne? |
| 3. Sg. | depugnatne? |
| 1. Pl. | depugnamusne? |
| 2. Pl. | depugnatisne? |
| 3. Pl. | depugnantne? |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | depugnabamne? |
|---|---|
| 2. Sg. | depugnabasne? |
| 3. Sg. | depugnabatne? |
| 1. Pl. | depugnabamusne? |
| 2. Pl. | depugnabatisne? |
| 3. Pl. | depugnabantne? |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | depugnabone? |
|---|---|
| 2. Sg. | depugnabisne? |
| 3. Sg. | depugnabitne? |
| 1. Pl. | depugnabimusne? |
| 2. Pl. | depugnabitisne? |
| 3. Pl. | depugnabuntne? |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | depugnavine? |
|---|---|
| 2. Sg. | depugnavistine? |
| 3. Sg. | depugnavitne? |
| 1. Pl. | depugnavimusne? |
| 2. Pl. | depugnavistisne? |
| 3. Pl. | depugnaveruntne? |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | depugnaveramne? |
|---|---|
| 2. Sg. | depugnaverasne? |
| 3. Sg. | depugnaveratne? |
| 1. Pl. | depugnaveramusne? |
| 2. Pl. | depugnaveratisne? |
| 3. Pl. | depugnaverantne? |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | depugnaverone? |
|---|---|
| 2. Sg. | depugnaverisne? |
| 3. Sg. | depugnaveritne? |
| 1. Pl. | depugnaverimusne? |
| 2. Pl. | depugnaveritisne? |
| 3. Pl. | depugnaverintne? |
Weitere Verben
esse habere facere dicere posse videre dare ire venire ferre velle agere capere ducere tenere putare ponere mittere scire audire petere quaerere debere stare
Alle Verben: Latein Konjugation. Fehler gefunden? Eine kurze Mail an info@timobritz.de hilft.