Aktiv
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | conquiesco |
|---|---|
| 2. Sg. | conquiescis |
| 3. Sg. | conquiescit |
| 1. Pl. | conquiescimus |
| 2. Pl. | conquiescitis |
| 3. Pl. | conquiescunt |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | conquiescebam |
|---|---|
| 2. Sg. | conquiescebas |
| 3. Sg. | conquiescebat |
| 1. Pl. | conquiescebamus |
| 2. Pl. | conquiescebatis |
| 3. Pl. | conquiescebant |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | conquiescam |
|---|---|
| 2. Sg. | conquiesces |
| 3. Sg. | conquiescet |
| 1. Pl. | conquiescemus |
| 2. Pl. | conquiescetis |
| 3. Pl. | conquiescent |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | conquievi |
|---|---|
| 2. Sg. | conquievisti |
| 3. Sg. | conquievit |
| 1. Pl. | conquievimus |
| 2. Pl. | conquievistis |
| 3. Pl. | conquieverunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | conquieveram |
|---|---|
| 2. Sg. | conquieveras |
| 3. Sg. | conquieverat |
| 1. Pl. | conquieveramus |
| 2. Pl. | conquieveratis |
| 3. Pl. | conquieverant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | conquievero |
|---|---|
| 2. Sg. | conquieveris |
| 3. Sg. | conquieverit |
| 1. Pl. | conquieverimus |
| 2. Pl. | conquieveritis |
| 3. Pl. | conquieverint |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | conquiescam |
|---|---|
| 2. Sg. | conquiescas |
| 3. Sg. | conquiescat |
| 1. Pl. | conquiescamus |
| 2. Pl. | conquiescatis |
| 3. Pl. | conquiescant |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | conquiescerem |
|---|---|
| 2. Sg. | conquiesceres |
| 3. Sg. | conquiesceret |
| 1. Pl. | conquiesceremus |
| 2. Pl. | conquiesceretis |
| 3. Pl. | conquiescerent |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | conquieverim |
|---|---|
| 2. Sg. | conquieveris |
| 3. Sg. | conquieverit |
| 1. Pl. | conquieverimus |
| 2. Pl. | conquieveritis |
| 3. Pl. | conquieverint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | conquievissem |
|---|---|
| 2. Sg. | conquievisses |
| 3. Sg. | conquievisset |
| 1. Pl. | conquievissemus |
| 2. Pl. | conquievissetis |
| 3. Pl. | conquievissent |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | conquiesce |
|---|---|
| 2. Pl. | conquiescite |
Infinite Formen
| Infinitiv Perfekt | conquievisse |
|---|---|
| PPA | conquiescens |
| Gerundium (Genitiv) | conquiescendi |
Verneint
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | non conquiesco |
|---|---|
| 2. Sg. | non conquiescis |
| 3. Sg. | non conquiescit |
| 1. Pl. | non conquiescimus |
| 2. Pl. | non conquiescitis |
| 3. Pl. | non conquiescunt |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | non conquiescebam |
|---|---|
| 2. Sg. | non conquiescebas |
| 3. Sg. | non conquiescebat |
| 1. Pl. | non conquiescebamus |
| 2. Pl. | non conquiescebatis |
| 3. Pl. | non conquiescebant |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | non conquiescam |
|---|---|
| 2. Sg. | non conquiesces |
| 3. Sg. | non conquiescet |
| 1. Pl. | non conquiescemus |
| 2. Pl. | non conquiescetis |
| 3. Pl. | non conquiescent |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | non conquievi |
|---|---|
| 2. Sg. | non conquievisti |
| 3. Sg. | non conquievit |
| 1. Pl. | non conquievimus |
| 2. Pl. | non conquievistis |
| 3. Pl. | non conquieverunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | non conquieveram |
|---|---|
| 2. Sg. | non conquieveras |
| 3. Sg. | non conquieverat |
| 1. Pl. | non conquieveramus |
| 2. Pl. | non conquieveratis |
| 3. Pl. | non conquieverant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | non conquievero |
|---|---|
| 2. Sg. | non conquieveris |
| 3. Sg. | non conquieverit |
| 1. Pl. | non conquieverimus |
| 2. Pl. | non conquieveritis |
| 3. Pl. | non conquieverint |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | non conquiescam |
|---|---|
| 2. Sg. | non conquiescas |
| 3. Sg. | non conquiescat |
| 1. Pl. | non conquiescamus |
| 2. Pl. | non conquiescatis |
| 3. Pl. | non conquiescant |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | non conquiescerem |
|---|---|
| 2. Sg. | non conquiesceres |
| 3. Sg. | non conquiesceret |
| 1. Pl. | non conquiesceremus |
| 2. Pl. | non conquiesceretis |
| 3. Pl. | non conquiescerent |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | non conquieverim |
|---|---|
| 2. Sg. | non conquieveris |
| 3. Sg. | non conquieverit |
| 1. Pl. | non conquieverimus |
| 2. Pl. | non conquieveritis |
| 3. Pl. | non conquieverint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | non conquievissem |
|---|---|
| 2. Sg. | non conquievisses |
| 3. Sg. | non conquievisset |
| 1. Pl. | non conquievissemus |
| 2. Pl. | non conquievissetis |
| 3. Pl. | non conquievissent |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | noli conquiescere |
|---|---|
| 2. Pl. | nolite conquiescere |
Frage
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | conquiescone? |
|---|---|
| 2. Sg. | conquiescisne? |
| 3. Sg. | conquiescitne? |
| 1. Pl. | conquiescimusne? |
| 2. Pl. | conquiescitisne? |
| 3. Pl. | conquiescuntne? |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | conquiescebamne? |
|---|---|
| 2. Sg. | conquiescebasne? |
| 3. Sg. | conquiescebatne? |
| 1. Pl. | conquiescebamusne? |
| 2. Pl. | conquiescebatisne? |
| 3. Pl. | conquiescebantne? |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | conquiescamne? |
|---|---|
| 2. Sg. | conquiescesne? |
| 3. Sg. | conquiescetne? |
| 1. Pl. | conquiescemusne? |
| 2. Pl. | conquiescetisne? |
| 3. Pl. | conquiescentne? |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | conquievine? |
|---|---|
| 2. Sg. | conquievistine? |
| 3. Sg. | conquievitne? |
| 1. Pl. | conquievimusne? |
| 2. Pl. | conquievistisne? |
| 3. Pl. | conquieveruntne? |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | conquieveramne? |
|---|---|
| 2. Sg. | conquieverasne? |
| 3. Sg. | conquieveratne? |
| 1. Pl. | conquieveramusne? |
| 2. Pl. | conquieveratisne? |
| 3. Pl. | conquieverantne? |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | conquieverone? |
|---|---|
| 2. Sg. | conquieverisne? |
| 3. Sg. | conquieveritne? |
| 1. Pl. | conquieverimusne? |
| 2. Pl. | conquieveritisne? |
| 3. Pl. | conquieverintne? |
Weitere Verben
esse habere facere dicere posse videre dare ire venire ferre velle agere capere ducere tenere putare ponere mittere scire audire petere quaerere debere stare
Alle Verben: Latein Konjugation. Fehler gefunden? Eine kurze Mail an info@timobritz.de hilft.