Aktiv
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | coniuro |
|---|---|
| 2. Sg. | coniuras |
| 3. Sg. | coniurat |
| 1. Pl. | coniuramus |
| 2. Pl. | coniuratis |
| 3. Pl. | coniurant |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | coniurabam |
|---|---|
| 2. Sg. | coniurabas |
| 3. Sg. | coniurabat |
| 1. Pl. | coniurabamus |
| 2. Pl. | coniurabatis |
| 3. Pl. | coniurabant |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | coniurabo |
|---|---|
| 2. Sg. | coniurabis |
| 3. Sg. | coniurabit |
| 1. Pl. | coniurabimus |
| 2. Pl. | coniurabitis |
| 3. Pl. | coniurabunt |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | coniuravi |
|---|---|
| 2. Sg. | coniuravisti |
| 3. Sg. | coniuravit |
| 1. Pl. | coniuravimus |
| 2. Pl. | coniuravistis |
| 3. Pl. | coniuraverunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | coniuraveram |
|---|---|
| 2. Sg. | coniuraveras |
| 3. Sg. | coniuraverat |
| 1. Pl. | coniuraveramus |
| 2. Pl. | coniuraveratis |
| 3. Pl. | coniuraverant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | coniuravero |
|---|---|
| 2. Sg. | coniuraveris |
| 3. Sg. | coniuraverit |
| 1. Pl. | coniuraverimus |
| 2. Pl. | coniuraveritis |
| 3. Pl. | coniuraverint |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | coniurem |
|---|---|
| 2. Sg. | coniures |
| 3. Sg. | coniuret |
| 1. Pl. | coniuremus |
| 2. Pl. | coniuretis |
| 3. Pl. | coniurent |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | coniurarem |
|---|---|
| 2. Sg. | coniurares |
| 3. Sg. | coniuraret |
| 1. Pl. | coniuraremus |
| 2. Pl. | coniuraretis |
| 3. Pl. | coniurarent |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | coniuraverim |
|---|---|
| 2. Sg. | coniuraveris |
| 3. Sg. | coniuraverit |
| 1. Pl. | coniuraverimus |
| 2. Pl. | coniuraveritis |
| 3. Pl. | coniuraverint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | coniuravissem |
|---|---|
| 2. Sg. | coniuravisses |
| 3. Sg. | coniuravisset |
| 1. Pl. | coniuravissemus |
| 2. Pl. | coniuravissetis |
| 3. Pl. | coniuravissent |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | coniura |
|---|---|
| 2. Pl. | coniurate |
Infinite Formen
| Infinitiv Perfekt | coniuravisse |
|---|---|
| PPA | coniurans |
| Gerundium (Genitiv) | coniurandi |
Verneint
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | non coniuro |
|---|---|
| 2. Sg. | non coniuras |
| 3. Sg. | non coniurat |
| 1. Pl. | non coniuramus |
| 2. Pl. | non coniuratis |
| 3. Pl. | non coniurant |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | non coniurabam |
|---|---|
| 2. Sg. | non coniurabas |
| 3. Sg. | non coniurabat |
| 1. Pl. | non coniurabamus |
| 2. Pl. | non coniurabatis |
| 3. Pl. | non coniurabant |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | non coniurabo |
|---|---|
| 2. Sg. | non coniurabis |
| 3. Sg. | non coniurabit |
| 1. Pl. | non coniurabimus |
| 2. Pl. | non coniurabitis |
| 3. Pl. | non coniurabunt |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | non coniuravi |
|---|---|
| 2. Sg. | non coniuravisti |
| 3. Sg. | non coniuravit |
| 1. Pl. | non coniuravimus |
| 2. Pl. | non coniuravistis |
| 3. Pl. | non coniuraverunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | non coniuraveram |
|---|---|
| 2. Sg. | non coniuraveras |
| 3. Sg. | non coniuraverat |
| 1. Pl. | non coniuraveramus |
| 2. Pl. | non coniuraveratis |
| 3. Pl. | non coniuraverant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | non coniuravero |
|---|---|
| 2. Sg. | non coniuraveris |
| 3. Sg. | non coniuraverit |
| 1. Pl. | non coniuraverimus |
| 2. Pl. | non coniuraveritis |
| 3. Pl. | non coniuraverint |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | non coniurem |
|---|---|
| 2. Sg. | non coniures |
| 3. Sg. | non coniuret |
| 1. Pl. | non coniuremus |
| 2. Pl. | non coniuretis |
| 3. Pl. | non coniurent |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | non coniurarem |
|---|---|
| 2. Sg. | non coniurares |
| 3. Sg. | non coniuraret |
| 1. Pl. | non coniuraremus |
| 2. Pl. | non coniuraretis |
| 3. Pl. | non coniurarent |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | non coniuraverim |
|---|---|
| 2. Sg. | non coniuraveris |
| 3. Sg. | non coniuraverit |
| 1. Pl. | non coniuraverimus |
| 2. Pl. | non coniuraveritis |
| 3. Pl. | non coniuraverint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | non coniuravissem |
|---|---|
| 2. Sg. | non coniuravisses |
| 3. Sg. | non coniuravisset |
| 1. Pl. | non coniuravissemus |
| 2. Pl. | non coniuravissetis |
| 3. Pl. | non coniuravissent |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | noli coniurare |
|---|---|
| 2. Pl. | nolite coniurare |
Frage
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | coniurone? |
|---|---|
| 2. Sg. | coniurasne? |
| 3. Sg. | coniuratne? |
| 1. Pl. | coniuramusne? |
| 2. Pl. | coniuratisne? |
| 3. Pl. | coniurantne? |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | coniurabamne? |
|---|---|
| 2. Sg. | coniurabasne? |
| 3. Sg. | coniurabatne? |
| 1. Pl. | coniurabamusne? |
| 2. Pl. | coniurabatisne? |
| 3. Pl. | coniurabantne? |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | coniurabone? |
|---|---|
| 2. Sg. | coniurabisne? |
| 3. Sg. | coniurabitne? |
| 1. Pl. | coniurabimusne? |
| 2. Pl. | coniurabitisne? |
| 3. Pl. | coniurabuntne? |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | coniuravine? |
|---|---|
| 2. Sg. | coniuravistine? |
| 3. Sg. | coniuravitne? |
| 1. Pl. | coniuravimusne? |
| 2. Pl. | coniuravistisne? |
| 3. Pl. | coniuraveruntne? |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | coniuraveramne? |
|---|---|
| 2. Sg. | coniuraverasne? |
| 3. Sg. | coniuraveratne? |
| 1. Pl. | coniuraveramusne? |
| 2. Pl. | coniuraveratisne? |
| 3. Pl. | coniuraverantne? |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | coniuraverone? |
|---|---|
| 2. Sg. | coniuraverisne? |
| 3. Sg. | coniuraveritne? |
| 1. Pl. | coniuraverimusne? |
| 2. Pl. | coniuraveritisne? |
| 3. Pl. | coniuraverintne? |
Weitere Verben
esse habere facere dicere posse videre dare ire venire ferre velle agere capere ducere tenere putare ponere mittere scire audire petere quaerere debere stare
Alle Verben: Latein Konjugation. Fehler gefunden? Eine kurze Mail an info@timobritz.de hilft.