Aktiv
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | argumentor |
|---|---|
| 2. Sg. | argumentaris |
| 3. Sg. | argumentatur |
| 1. Pl. | argumentamur |
| 2. Pl. | argumentamini |
| 3. Pl. | argumentantur |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | argumentabar |
|---|---|
| 2. Sg. | argumentabaris |
| 3. Sg. | argumentabatur |
| 1. Pl. | argumentabamur |
| 2. Pl. | argumentabamini |
| 3. Pl. | argumentabantur |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | argumentabor |
|---|---|
| 2. Sg. | argumentaberis |
| 3. Sg. | argumentabitur |
| 1. Pl. | argumentabimur |
| 2. Pl. | argumentabimini |
| 3. Pl. | argumentabuntur |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | argumentatus sum |
|---|---|
| 2. Sg. | argumentatus es |
| 3. Sg. | argumentatus est |
| 1. Pl. | argumentati sumus |
| 2. Pl. | argumentati estis |
| 3. Pl. | argumentati sunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | argumentatus eram |
|---|---|
| 2. Sg. | argumentatus eras |
| 3. Sg. | argumentatus erat |
| 1. Pl. | argumentati eramus |
| 2. Pl. | argumentati eratis |
| 3. Pl. | argumentati erant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | argumentatus ero |
|---|---|
| 2. Sg. | argumentatus eris |
| 3. Sg. | argumentatus erit |
| 1. Pl. | argumentati erimus |
| 2. Pl. | argumentati eritis |
| 3. Pl. | argumentati erunt |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | argumenter |
|---|---|
| 2. Sg. | argumenteris |
| 3. Sg. | argumentetur |
| 1. Pl. | argumentemur |
| 2. Pl. | argumentemini |
| 3. Pl. | argumententur |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | argumentarer |
|---|---|
| 2. Sg. | argumentareris |
| 3. Sg. | argumentaretur |
| 1. Pl. | argumentaremur |
| 2. Pl. | argumentaremini |
| 3. Pl. | argumentarentur |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | argumentatus sim |
|---|---|
| 2. Sg. | argumentatus sis |
| 3. Sg. | argumentatus sit |
| 1. Pl. | argumentati simus |
| 2. Pl. | argumentati sitis |
| 3. Pl. | argumentati sint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | argumentatus essem |
|---|---|
| 2. Sg. | argumentatus esses |
| 3. Sg. | argumentatus esset |
| 1. Pl. | argumentati essemus |
| 2. Pl. | argumentati essetis |
| 3. Pl. | argumentati essent |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | argumentare |
|---|---|
| 2. Pl. | argumentamini |
Infinite Formen
| Infinitiv Perfekt | argumentatum esse |
|---|---|
| PPA | argumentans |
| PPP | argumentatus, -a, -um |
| Gerundium (Genitiv) | argumentandi |
Verneint
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | non argumentor |
|---|---|
| 2. Sg. | non argumentaris |
| 3. Sg. | non argumentatur |
| 1. Pl. | non argumentamur |
| 2. Pl. | non argumentamini |
| 3. Pl. | non argumentantur |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | non argumentabar |
|---|---|
| 2. Sg. | non argumentabaris |
| 3. Sg. | non argumentabatur |
| 1. Pl. | non argumentabamur |
| 2. Pl. | non argumentabamini |
| 3. Pl. | non argumentabantur |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | non argumentabor |
|---|---|
| 2. Sg. | non argumentaberis |
| 3. Sg. | non argumentabitur |
| 1. Pl. | non argumentabimur |
| 2. Pl. | non argumentabimini |
| 3. Pl. | non argumentabuntur |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | non argumentatus sum |
|---|---|
| 2. Sg. | non argumentatus es |
| 3. Sg. | non argumentatus est |
| 1. Pl. | non argumentati sumus |
| 2. Pl. | non argumentati estis |
| 3. Pl. | non argumentati sunt |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | non argumentatus eram |
|---|---|
| 2. Sg. | non argumentatus eras |
| 3. Sg. | non argumentatus erat |
| 1. Pl. | non argumentati eramus |
| 2. Pl. | non argumentati eratis |
| 3. Pl. | non argumentati erant |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | non argumentatus ero |
|---|---|
| 2. Sg. | non argumentatus eris |
| 3. Sg. | non argumentatus erit |
| 1. Pl. | non argumentati erimus |
| 2. Pl. | non argumentati eritis |
| 3. Pl. | non argumentati erunt |
Konjunktiv Aktiv
Präsens coniunctivus praesentis
| 1. Sg. | non argumenter |
|---|---|
| 2. Sg. | non argumenteris |
| 3. Sg. | non argumentetur |
| 1. Pl. | non argumentemur |
| 2. Pl. | non argumentemini |
| 3. Pl. | non argumententur |
Imperfekt coniunctivus imperfecti
| 1. Sg. | non argumentarer |
|---|---|
| 2. Sg. | non argumentareris |
| 3. Sg. | non argumentaretur |
| 1. Pl. | non argumentaremur |
| 2. Pl. | non argumentaremini |
| 3. Pl. | non argumentarentur |
Perfekt coniunctivus perfecti
| 1. Sg. | non argumentatus sim |
|---|---|
| 2. Sg. | non argumentatus sis |
| 3. Sg. | non argumentatus sit |
| 1. Pl. | non argumentati simus |
| 2. Pl. | non argumentati sitis |
| 3. Pl. | non argumentati sint |
Plusquamperfekt coniunctivus plusquamperfecti
| 1. Sg. | non argumentatus essem |
|---|---|
| 2. Sg. | non argumentatus esses |
| 3. Sg. | non argumentatus esset |
| 1. Pl. | non argumentati essemus |
| 2. Pl. | non argumentati essetis |
| 3. Pl. | non argumentati essent |
Imperativ
Imperativ I imperativus I
| 2. Sg. | noli argumentari |
|---|---|
| 2. Pl. | nolite argumentari |
Frage
Indikativ Aktiv
Präsens praesens
| 1. Sg. | argumentorne? |
|---|---|
| 2. Sg. | argumentarisne? |
| 3. Sg. | argumentaturne? |
| 1. Pl. | argumentamurne? |
| 2. Pl. | argumentaminine? |
| 3. Pl. | argumentanturne? |
Imperfekt imperfectum
| 1. Sg. | argumentabarne? |
|---|---|
| 2. Sg. | argumentabarisne? |
| 3. Sg. | argumentabaturne? |
| 1. Pl. | argumentabamurne? |
| 2. Pl. | argumentabaminine? |
| 3. Pl. | argumentabanturne? |
Futur I futurum I
| 1. Sg. | argumentaborne? |
|---|---|
| 2. Sg. | argumentaberisne? |
| 3. Sg. | argumentabiturne? |
| 1. Pl. | argumentabimurne? |
| 2. Pl. | argumentabiminine? |
| 3. Pl. | argumentabunturne? |
Perfekt perfectum
| 1. Sg. | argumentatusne sum? |
|---|---|
| 2. Sg. | argumentatusne es? |
| 3. Sg. | argumentatusne est? |
| 1. Pl. | argumentatine sumus? |
| 2. Pl. | argumentatine estis? |
| 3. Pl. | argumentatine sunt? |
Plusquamperfekt plusquamperfectum
| 1. Sg. | argumentatusne eram? |
|---|---|
| 2. Sg. | argumentatusne eras? |
| 3. Sg. | argumentatusne erat? |
| 1. Pl. | argumentatine eramus? |
| 2. Pl. | argumentatine eratis? |
| 3. Pl. | argumentatine erant? |
Futur II futurum II
| 1. Sg. | argumentatusne ero? |
|---|---|
| 2. Sg. | argumentatusne eris? |
| 3. Sg. | argumentatusne erit? |
| 1. Pl. | argumentatine erimus? |
| 2. Pl. | argumentatine eritis? |
| 3. Pl. | argumentatine erunt? |
Weitere Verben
esse habere facere dicere posse videre dare ire venire ferre velle agere capere ducere tenere putare ponere mittere scire audire petere quaerere debere stare
Alle Verben: Latein Konjugation. Fehler gefunden? Eine kurze Mail an info@timobritz.de hilft.