Aktiv
Indikativ
Präsens
| er/sie/es spukt |
Präteritum
| er/sie/es spukte |
Perfekt
| er/sie/es hat gespukt |
Plusquamperfekt
| er/sie/es hatte gespukt |
Futur I
| er/sie/es wird spuken |
Konjunktiv
Konjunktiv I Konjunktiv I (Präsens)
| er/sie/es spuke |
Konjunktiv II Konjunktiv II (Präteritum)
| er/sie/es spukte |
Infinite Formen
| Partizip I | spukend |
|---|---|
| Partizip II | gespukt |
Verneint
Indikativ
Präsens
| er/sie/es spukt nicht |
Präteritum
| er/sie/es spukte nicht |
Perfekt
| er/sie/es hat nicht gespukt |
Plusquamperfekt
| er/sie/es hatte nicht gespukt |
Futur I
| er/sie/es wird nicht spuken |
Konjunktiv
Konjunktiv I Konjunktiv I (Präsens)
| er/sie/es spuke nicht |
Konjunktiv II Konjunktiv II (Präteritum)
| er/sie/es spukte nicht |
Frage
Indikativ
Präsens
| spukt er/sie/es? |
Präteritum
| spukte er/sie/es? |
Perfekt
| hat er/sie/es gespukt? |
Plusquamperfekt
| hatte er/sie/es gespukt? |
Futur I
| wird er/sie/es spuken? |
Weitere Verben
sein haben werden können müssen sagen machen geben kommen sollen wollen gehen wissen sehen lassen stehen finden bleiben liegen heißen denken nehmen tun dürfen
Alle Verben: Deutsch Konjugation. Fehler gefunden? Eine kurze Mail an info@timobritz.de hilft.