Aktiv
Indikativ
Präsens
| ich beängstige |
| du beängstigst |
| er/sie/es beängstigt |
| wir beängstigen |
| ihr beängstigt |
| sie/Sie beängstigen |
Präteritum
| ich beängstigte |
| du beängstigtest |
| er/sie/es beängstigte |
| wir beängstigten |
| ihr beängstigtet |
| sie/Sie beängstigten |
Perfekt
| ich habe beängstigt |
| du hast beängstigt |
| er/sie/es hat beängstigt |
| wir haben beängstigt |
| ihr habt beängstigt |
| sie/Sie haben beängstigt |
Plusquamperfekt
| ich hatte beängstigt |
| du hattest beängstigt |
| er/sie/es hatte beängstigt |
| wir hatten beängstigt |
| ihr hattet beängstigt |
| sie/Sie hatten beängstigt |
Futur I
| ich werde beängstigen |
| du wirst beängstigen |
| er/sie/es wird beängstigen |
| wir werden beängstigen |
| ihr werdet beängstigen |
| sie/Sie werden beängstigen |
Konjunktiv
Konjunktiv I Konjunktiv I (Präsens)
| ich beängstige |
| du beängstigest |
| er/sie/es beängstige |
| wir beängstigen |
| ihr beängstiget |
| sie/Sie beängstigen |
Konjunktiv II Konjunktiv II (Präteritum)
| ich beängstigte |
| du beängstigtest |
| er/sie/es beängstigte |
| wir beängstigten |
| ihr beängstigtet |
| sie/Sie beängstigten |
Imperativ
Imperativ
| (du) | beängstige! |
|---|---|
| (ihr) | beängstigt! |
| (Sie) | beängstigen Sie! |
Infinite Formen
| Partizip I | beängstigend |
|---|---|
| Partizip II | beängstigt |
Verneint
Indikativ
Präsens
| ich beängstige nicht |
| du beängstigst nicht |
| er/sie/es beängstigt nicht |
| wir beängstigen nicht |
| ihr beängstigt nicht |
| sie/Sie beängstigen nicht |
Präteritum
| ich beängstigte nicht |
| du beängstigtest nicht |
| er/sie/es beängstigte nicht |
| wir beängstigten nicht |
| ihr beängstigtet nicht |
| sie/Sie beängstigten nicht |
Perfekt
| ich habe nicht beängstigt |
| du hast nicht beängstigt |
| er/sie/es hat nicht beängstigt |
| wir haben nicht beängstigt |
| ihr habt nicht beängstigt |
| sie/Sie haben nicht beängstigt |
Plusquamperfekt
| ich hatte nicht beängstigt |
| du hattest nicht beängstigt |
| er/sie/es hatte nicht beängstigt |
| wir hatten nicht beängstigt |
| ihr hattet nicht beängstigt |
| sie/Sie hatten nicht beängstigt |
Futur I
| ich werde nicht beängstigen |
| du wirst nicht beängstigen |
| er/sie/es wird nicht beängstigen |
| wir werden nicht beängstigen |
| ihr werdet nicht beängstigen |
| sie/Sie werden nicht beängstigen |
Konjunktiv
Konjunktiv I Konjunktiv I (Präsens)
| ich beängstige nicht |
| du beängstigest nicht |
| er/sie/es beängstige nicht |
| wir beängstigen nicht |
| ihr beängstiget nicht |
| sie/Sie beängstigen nicht |
Konjunktiv II Konjunktiv II (Präteritum)
| ich beängstigte nicht |
| du beängstigtest nicht |
| er/sie/es beängstigte nicht |
| wir beängstigten nicht |
| ihr beängstigtet nicht |
| sie/Sie beängstigten nicht |
Imperativ
Imperativ
| (du) | beängstige nicht! |
|---|---|
| (ihr) | beängstigt nicht! |
| (Sie) | beängstigen Sie nicht! |
Passiv
Passiv nur bei Verben mit direktem Objekt gebräuchlich.
Indikativ
Präsens
| ich werde beängstigt |
| du wirst beängstigt |
| er/sie/es wird beängstigt |
| wir werden beängstigt |
| ihr werdet beängstigt |
| sie/Sie werden beängstigt |
Präteritum
| ich wurde beängstigt |
| du wurdest beängstigt |
| er/sie/es wurde beängstigt |
| wir wurden beängstigt |
| ihr wurdet beängstigt |
| sie/Sie wurden beängstigt |
Perfekt
| ich bin beängstigt worden |
| du bist beängstigt worden |
| er/sie/es ist beängstigt worden |
| wir sind beängstigt worden |
| ihr seid beängstigt worden |
| sie/Sie sind beängstigt worden |
Plusquamperfekt
| ich war beängstigt worden |
| du warst beängstigt worden |
| er/sie/es war beängstigt worden |
| wir waren beängstigt worden |
| ihr wart beängstigt worden |
| sie/Sie waren beängstigt worden |
Futur I
| ich werde beängstigt werden |
| du wirst beängstigt werden |
| er/sie/es wird beängstigt werden |
| wir werden beängstigt werden |
| ihr werdet beängstigt werden |
| sie/Sie werden beängstigt werden |
Konjunktiv
Konjunktiv I Konjunktiv I (Präsens)
| ich werde beängstigt |
| du werdest beängstigt |
| er/sie/es werde beängstigt |
| wir werden beängstigt |
| ihr werdet beängstigt |
| sie/Sie werden beängstigt |
Konjunktiv II Konjunktiv II (Präteritum)
| ich würde beängstigt |
| du würdest beängstigt |
| er/sie/es würde beängstigt |
| wir würden beängstigt |
| ihr würdet beängstigt |
| sie/Sie würden beängstigt |
Frage
Indikativ
Präsens
| beängstige ich? |
| beängstigst du? |
| beängstigt er/sie/es? |
| beängstigen wir? |
| beängstigt ihr? |
| beängstigen sie/Sie? |
Präteritum
| beängstigte ich? |
| beängstigtest du? |
| beängstigte er/sie/es? |
| beängstigten wir? |
| beängstigtet ihr? |
| beängstigten sie/Sie? |
Perfekt
| habe ich beängstigt? |
| hast du beängstigt? |
| hat er/sie/es beängstigt? |
| haben wir beängstigt? |
| habt ihr beängstigt? |
| haben sie/Sie beängstigt? |
Plusquamperfekt
| hatte ich beängstigt? |
| hattest du beängstigt? |
| hatte er/sie/es beängstigt? |
| hatten wir beängstigt? |
| hattet ihr beängstigt? |
| hatten sie/Sie beängstigt? |
Futur I
| werde ich beängstigen? |
| wirst du beängstigen? |
| wird er/sie/es beängstigen? |
| werden wir beängstigen? |
| werdet ihr beängstigen? |
| werden sie/Sie beängstigen? |
Weitere Verben
sein haben werden können müssen sagen machen geben kommen sollen wollen gehen wissen sehen lassen stehen finden bleiben liegen heißen denken nehmen tun dürfen
Alle Verben: Deutsch Konjugation. Fehler gefunden? Eine kurze Mail an info@timobritz.de hilft.